Першае, што ўразіла мяне, калі я прыбыў у Сэнт-Джон, што я раптам зразумеў, што я быў кітайскі. Я іншы, чым людзі вакол мяне. Яны канадцаў і я кітайская. I didn’t have this feeling when I was in China because all others were Chinese too.

Тады я пачаў думаць, што адрозненні. Паступова, Я выявіў, што адрозненні ў любым месцы! Напрыклад, Браян, маёй сям'і бацькоў, спытаў мяне, на дэсерт пасля традыцыйнай кітайскай ежы я падрыхтаваў для яго. Расчараванне на яго твары, калі я сказаў яму, што не было ніякай дэсерт пасля кітайскай ежы зрабіла мяне яшчэ адчуваў, што я зрабіў нешта сапраўды жудаснае. Гэй, гэта вялікая справа для канадцаў, дэсерт! Ёсць сотні прыкладаў, каб паказаць розніцу культуры, especially between the East and the West.

За першыя некалькі гадоў, усё, што я бачыў, былі адрозненні паміж мной і іншымі канадцамі. Гэта прымусіла мяне туга па доме, і гэта было нялёгка. Аднак, з мудрасцю ўзросту і часу, Я зразумеў, што ўсе адрозненні фактаў і яны будуць там, незалежна ад таго, падабаецца мне гэта ці ня. Таксама, з другога боку, у нас больш падабенства, чым адрозненняў, якая з'яўляецца больш асэнсавана для мяне, каб выявіць і звярнуць увагу. Прынцыпова, мы ўсе старэюць і павінны калі-небудзь памром; мы ўсе хваробы час ад часу; мы ўсе часта даводзіцца развітвацца з людзьмі, якіх мы любім, і ўсе мы часам даводзіцца рабіць тое, што мы вельмі не жадаем рабіць. Мы больш, тое ж самае, чым розніца. Я вельмі рады, што я выявіў, што і з гэтага дня з гэтым высновай, Canada became my home.

Не так шмат можа сказаць з абмежаваннем току прасторы, але ёсць чым падзяліцца. Я люблю Канаду і я адчуваю сябе добра, якія жывуць тут!

- Сінь ў Сэнт-Джона, NB

-Малюнак: © EdArias

Які вырас у якасці імігранта дзіцяці было цяжка. Першае пытанне, які мне часта задаюць было “адкуль ты?” Самы просты адказ быў Пакістан. Гэта была частка мяне. Акрамя, Я думаў, якія жывуць у Канадзе было цяжка. Я быў здзекуюцца за тое, што “Пакістанец”, мае ахоўныя бацькі не дазваляюць мне ісці ў Начлегу і фільмы, і мая адзенне пахла пакістанскія спецыі мая мама, якія выкарыстоўваюцца ў нашай традыцыйнай ежай. I was caught between two worlds and didn’t know how to reconcile them.

Я не ўпэўнены, калі гэта адбылося, але калісьці ў час майго элементарныя школьныя гады, кажучы, што я быў з Пакістана больш не быў просты адказ, каб даць. Мае ўспаміны і жыцця ў Канадзе стаў больш знаёмым. Мае бацькі заахвочвалі мяне, каб адзначыць і ўклад у мой новы дом і памятаць той, які я пакінуў. I remember attending my Citizenship Ceremony and excitedly telling my 5^й настаўніца місіс. Burnett that I was now a Canadian.

I volunteered at an MPP’s office and had my first trip to Ottawa where I called my mom from the Peace Tower at the Parliament of Canada in awe of where I was standing.

У мае студэнцкія гады ў універсітэце Таронта, Я пачаў падарожнічаць на працягу лета. Праца за мяжой у розных супольнасцях, Я задаў той жа пытанне мяне папрасілі ў Канадзе “Where are you from?"Я адказаў,, "З Канады"

Наступнае пытанне быў “Дзе вы сапраўды ад?"У расстройстве, часам трывогай, Я б адказаў, “Я нарадзіўся ў Пакістане, але я вырас у Канадзе”. I was very proud of my Pakistani birth and early years but I was also very sure that my home was now Canada.

У 2009, мая сям'я вырашыла вярнуцца ў Пакістан. Я быў ўсхваляваны і нервовай. Перш, чым мы з'ехалі з Канады, Я памятаю, думаючы, што ніхто не будзе пытацца ў мяне, адкуль я родам – Я свабодна кажу на урду, wear tАдкуль Выlwar kameez and will not stand out in a crowd.

Калі мы прыбылі ў Лахоры, Я выйшаў з маёй сям'ёй і замовілі страва Chana ад вулічнага прадаўца. Я толькі пачаў, каб з'есці яго, калі жаночы голас ззаду мяне ціха спытаў “App Каха SE Хэйн?” сэнс “Where are you from?”

Я не мог у гэта паверыць. Ці не тут!

Я нарадзіўся ўсяго ў некалькіх гадзінах язды ад Лахора ў горадзе пад назвай Sargodha. Я сказаў ёй, што я быў з Пакістана. She wasn’t convinced and asked again.

Я сказаў:, “Я нарадзіўся ў Пакістане, але вырас у Канадзе.” Мы пачалі размову і размаўляў аб нашай жыцця ў розных частках свету. Я не мог не думаць пра чалавека, якога я б, калі б мая сям'я ніколі не з'ехаў з Пакістана. Калі я вярнуўся ў Канаду, Я быў уражаны, што невытлумачальнае пачуццё “дома” when I saw Toronto.

Сёння, Я да гэтага часу пытаюцца, адкуль я. Сказаць, што я Пакістан-канадскага з'яўляецца лёгкім і правільны адказ, каб даць. Я, магчыма, нарадзіўся ў адной частцы свету і атрымліваць асалоду ад ў некалькі успамінаў, якія я маю, але Канада мой дом. Разам, двух месцах зрабілі мяне, хто я і для гэтага, I am grateful.

-Sadia ў Таронта

Калі вы пакідаеце Ліберыя, каб асталявацца ў Канадзе, гэта не зойме ў Вас шмат часу, каб прызнаць многія адрозненні ў культуры. Многія либерийцами назад дадому не пагадзіліся б са мной, таму што мы лічым, што наша культура цесна звязана з Паўночнай Амерыкі, паколькі ў краіне была створана вызваліць рабоў з Амерыкі. But it was quick for me to notice that our assertions are wrong.

Каля майго краіне паходжання, Я жыў у трох розных краінах на трох кантынентах на працягу апошняга дзесяцігоддзя. Канада ў цяперашні час чацвёрты. Улічваючы мой досвед, гэта было лёгка для мяне, каб вызначыць культурныя адрозненні. Што было нялёгка, хоць, было для мяне, каб прыстасавацца да зменаў у культуры. This confirms a saying in my country that “old tree can’t be bind easily”.

Два гады я застаўся ў Канадзе, Я змагаўся з выклікам пажылым людзям па імені. Калі вы думаеце пра супольнасць якім пажылыя людзі найбуйнейшым узроставай кагорты, чым вы зразумееце, што я павінен прайсці праз штодзённае. Але гэта не праблема для майго 8 гадовая дачка, якая пераехала ў Канаду, калі ёй было ўсяго 20 месяцаў. Яна можа лёгка патэлефанаваць пажылога чалавека аб узросце яе бабуля па імя. Я ўвесь час нагадваць ёй, што, адкуль мы прыйшлі і гэта не дазваляецца. Мы лічым, што навешванне цэтлікаў з'яўляецца першым крокам у паказе «павагу». Так ручкі мацуюцца да імёнаў у залежнасці ад розніца ва ўзросце і статусе. Таму ўсе бацькі на прылеглай тэрыторыі або дзядзька ці цётка. Каб пазбегнуць выкліку імёны, I approach people without calling their name which at time looks awkward.

Таксама, Я хутка заўважыў, што хатнія жывёлы, будзь то котка або сабака з'яўляецца неад'емнай часткай многіх сем'яў. Я захапляюся як хатнія жывёлы ставіліся з годнасцю і павагай. Я часта задаюся пытаннем кошту прыцягнення жывёл, і шкада тысячы людзей у маёй краіне, якія жывуць менш чым на адзін даляр у дзень. Адкуль я, сабакі і каты ставяцца па-рознаму. У любы час, мая дачка сказала мне, што хоча быць ветэрынарам, Цікава, калі б яна сказала б яна вырасла ў Ліберыі. Таму што ветэрынар ня кар'ера дзіцяці ў Ліберыі будзе марыць, так як жывёлы ніколі не прынятыя для ветэрынараў. Акрамя, I can’t remember seeing a section in the groceries store for pet food.

Тое, што я захапляюся больш пра людзей атлантычным узбярэжжы Канады з'яўляецца іх гасціннасцю і даступнымі як яны. Мяне дзівіць, як людзі ініцыяваць гутарку з размовы аб надвор'і. Яны часта ідуць, як гэта, "У нас ёсць добры дзень сёння". Такі жэст, для мяне, breaks all communication bearers and creates a platform for communication.

 - Уільям ў Сэнт-Джона, NB

Хоць я ўжо гаварыў па-ангельску, калі я прыехаў у Канаду, былі дні барацьбы з ангельскай мяне чакае, along with French.

Пасля 6 месяцаў жыцця ў Монктон, Мая жонка і я пераехала ў Антарыё, у сувязі з працай рэзанансаў. Мы жылі там на працягу 2 гадоў 2 месяцаў. Ён адрозніваўся ад Нью-Брансўік. I went to English LINC course there.

Гэта было зімой, калі мы пераехалі ў Антарыё. Гаворачы аб зімовых , дзе я першапачаткова прыйшлі з нас ёсць толькі некалькі дзён снег. Гэта было надзвычай шакавальным для мяне, каб убачыць колькасць лёду, снегу і тоўст�NB�а. Гэта было страшна. Усё, што я думаў толькі пра тое, "Чаму я тут?"

Я толькі жыў у Сэнт-Джон для 19 days now but I think I like the good mix of culture here.

I certainly have been home sick quite bad and have experienced some hard days coming from cultural differences as well but I can comfortably say that I am glad that I came here because I experienced something that I could not have experienced back home.

- Shigeki in Saint John, NB

- Крэдыт Фотаздымкі: Фрэд Chartrand, Canadian Press

Мяне клічуць Сафі, і я з Францыі. Я прыбыў у Канаду ў кастрычніку мінулага года, 2012 у Сэнт-Джона. , ўсё выкарысталі, каб задаць гэтыя пытанні:

“Ой, Вы не канадскія? (з-за майго відавочна французскім акцэнтам), Вы француз, Монктон, Квебек? З Францыі? Сапраўды?! Чаму сьвяты Ян?”

Гэта здаецца немагчымым, што французскі дзяўчыне выбраць святога Яна, як і яе першым пунктам прызначэння ў Канадзе. Ну я выкарыстаў, каб адказаць: “Я проста дадаць мой гаспадар ў Францыі і гэта было выдатны час для мяне, каб мой першы вопыт у чужой краіне, за межамі маёй зоны камфорту, на іншай мове, але ў краіне, у якой я магу ўсё яшчэ адчуваць сябе як дома.” Гэта было сапраўды пацешна, як людзі былі здзіўлены, што я быў “сапраўдны французскі”!

На самай справе Канада была для мяне, да майго прыезду, чужой краіне, але сапраўды падобная на Францыю . І добра, што гэта зусім розныя!!

Спачатку вы думаеце, французская мова такі ж,, but not at all…Вы думаеце, што Вы знойдзеале не ва ўсіх ежу, but not at all, і, нарэшце, вы думаеце, мы адны і тыя ж “культура” але зноў жа гэта на самай справе зусім іншае!

Гэтая краіна з'яўляецца сапраўды вялікі, памер аўтамабіля, дарогі, дрэвы, дома, Нават ежа і ўпакоўка!

As a french person I will take the example of food.

Калі вы ідзяце ў рэстаран, Частка сапраўды вялікі. Але гэта нармальна, калі вы не павінны скончыць вашу страва вы можаце ўзяць сабачай сумцы! Вы ніколі не бачылі гэта ў Францыі. Дрэнна канадскага народа, якія прыязджаюць у Францыю, краіне добрую ежу, і пры гэтым табліца ўсё яшчэ галадаюць!

Зноў, у супермаркеце, доля праходу не тое ж самае. Праходы гародніны сапраўды нязначныя, але смажаны бульба, піца, Coca Cola, замарожаныя прадукты, цукар, нездаровай ежы ў два разы больш, чым Францыя. Я памятаю, я шукаў шакаладу ўкладку, каб мой уласны торт. Я спытаў чалавек з крамы, і ён паказаў мае “гатовыя торт падрыхтоўкі”, Я сказаў не, я хачу, каб сапраўды спячы свой торт, ён сказаў мне, сапраўды? Але з гэтым ўсё гатова? Ён не быў у стане знайсці мяне, што я шукаў. Культура ежы сапраўды розны!

Але пасля больш глыбокага разумення стылю жыцця, Надвор'е, атрымліваючы асалоду ад таксама значную частку ежы, як амары, Канада з'яўляецца вялікай краінай, у якой вы можаце пачаць новае жыццё. Усё, што вы хочаце быць, вы можаце паспрабаваць у Канадзе, and that’s why I fall in love with this country.

Сардэчна запрашаем у Канаду!

- Сафі ў Сэнт-Джона, NB

1) Людзі ў Сэнт-Джон вельмі добразычлівыя, especially to newcomers.

2) There are not heavy traffic here and you have less chance to meet heavy traffic.

3) The climate here is better than any other cities in NB.

4) You can eat more fresh sea foods because it is seaside city.

У любым выпадку, Людзі добразычлівыя, з'яўляецца найбольш важнай прычынай для нас, каб жыць тут. Пасля двух дзён’ паляўнічы дом, мы купілі наш дом. Шмат сяброў усклікнуў, што мы зрабілі вар'ятам рашэннем, але мы ніколі не шкадавалі аб нашым рашэнні. Мы жывем добрага жыцця тут, і мая дачка любіць школьнага вельмі. Surely we try different sea foods very often.

Гэта мой аповяд. Хоць гэта не цікава, it is really true.

 - Цзянь ў Сэнт-Джона, NB

Мультыкультурнай і пачаткоўцы Рэсурсны Цэнтр тут адыграў вялікую ролю ў маім жыцці тут. Вы дабіраецеся, каб сустрэць людзей з усіх слаёў грамадства, і ацаніць розныя культуры вакол вас. З таго часу я скончыў, і я цяпер працаваць у кампаніі я люблю дзякуючы мультыкультурнай цэнтр. I am glad I came here and decided to make this a second home for me.

 - Вікторыя ў Сэнт-Джона, NB

Я быў вельмі ўсхваляваны, так як я збіраўся выпрабаваць снег у першы раз у маім жыцці. Самы першы дзень у школе, гэта штурмавала. Я, верагодна, восенню пару разоў па дарозе ў школу ў той дзень. Холадна было невыносна для мяне. Тым не менш я выявіў, што гэта весела, каб справіцца з надвор'ем. Самае выдатнае, што я атрымліваў асалоду ад пасля прыходу тут быў абстаноўкі ў школе. Усё так гасцінна і запабеглівыя. Я быў звязаны з рознымі культурнымі клуб у школе. Гэта дало мне магчымасць сустрэць шмат сяброў з самых розных куткоў свету. Я так дабраславіў, каб два маіх лепшых сяброў, якіх я сустрэў у Універсітэце Нью-Брансўік Сэнт-Джон. One is from Canada another one is from UAE.

Пасля таго як я скончыў сваё заканчэння, Я быў звязаны з Сэнт-Джон мультыкультурнай і пачаткоўцы рэсурсны цэнтр. І тут я сустракаю шмат людзей з іншага рэгіёну праз розныя віды дзейнасці. Пасля таго як я пераехаў у Сэнт-Джон, У мяне была магчымасць даведацца пра іншую культуры, food and I am enjoying it every bit of it.

 - Nazma ў Сэнт-Джона, NB

Прыкладна праз месяц пасля той паездкі, Я быў прыняты на працу ў Універсітэце Нью-Брансўік (Saint John campus) у Міжнароднае бюро. Яны, павінна быць, вельмі спадабалася тое, што я павінен быў сказаць пра кубінскай культуры, таму што ў той час, што гэта было для любога мультыкультурнай вопыт. Я памятаю мой першы дзень, думаючы, што гэта збіралася быць настолькі вар'ятам, працуе непасрэдна з замежнымі студэнтамі, таму што ў мяне не было і мультыкультурнай фоне, again, сапраўды ніколі не пакінуў Сэнт-Джон. Да канца першага дня, хоць, I knew that I had found my passion.

На працягу наступных 7 гадоў, У мяне была магчымасць сустрэцца са студэнтамі з усяго свету. Я браў прыватныя ўрокі карэйскага і мандарын. Я наведваў усе мульцікультурную падзея на тэрыторыі кампуса. Я вучыўся і скончыў сваё выкладанне англійскай мовы як другой мовы і сертыфікат навучалі замежных студэнтаў. (Я да гэтага часу падтрымліваю кантакт з многімі, у тым ліку маіх першых студэнтаў, Юкі з Японіі.) У мяне таксама была магчымасць падарожнічаць як частка маёй працы ў UNBSJ і я наведалі 11 краіны на працягу двух гадоў. Я так шмат зноў�едаўся за гэты час (у тым ліку той факт, што свет такі маленькі ..... пасля таго, як сустрэў чалавека з Сэсекса, NB, навучанне ў Чылі!). Хоць я не працую больш UNBSJ, Я ўсё яшчэ досыць блізка да шэрагу міжнародных студэнтаў - многія з якіх скончылі зараз. Некаторыя з іх пераехалі з правінцыі, але многія з іх усё яшчэ ў Нью-Брансўік, including Vicky from Kenya who graduated and now works full-time at the Royal Bank.

Дзякуючы яе працы, Віка сустрэла шмат людзей, якія ведаюць мяне (якая не надта цяжка B / C, again, Я быў у Сэнт-Джона ўсё ў маім жыцці) і яна заўсёды гаворыць людзям, што я для яе зрабіў. Маленькая яна ведае, што яна зрабіла для мяне! Я працягваю вучыцца стол�NB�і ад Вікі і іншыя; мая запал да мультыкультуралізму адмовы ніколі. І, гэта, Несумненна, з-за маёй любові замежных студэнтаў, як Вікі, што я заняў пазіцыю - я быў адным з першых двух людзей нанялі - каб запусціць Святы Ян мультыкультурнай і пачаткоўцы Рэсурсны цэнтр, where I still work today.

- Марыі ў Сэнт-Джон, NB

One day the father of two little boys approached me and asked if I might give his sons more English-sounding names.   My own opinion was that they might want to keep their names in order to hold onto something familiar in this new place.  But their father was adamant.

Думаючы пра гэта цяпер, Я разумею, што бацька і я былі і лячэння імёны, як культурны сімвал - іх бацька хацеў, каб імёны, якія дапамаглі б яго хлопчыкі ўпісваюцца ў гэтую новую культуру, and I was thinking about their names connecting them to the culture they had left behind.

Я ўзяў да гэтага пытання сур'ёзна. , I hit on two names that were as close sounding as I could come to the names they had arrived with.

На працягу многіх гадоў я назіраў і захапляўся волю і рашучасць гэтых в'етнамскіх сем'яў здушыць новыя карані, work hard and thrive in their new home.   I wonder how Ian and Neil have fared with the names they were given as they launched into their Canadian lives.  I hope they’ve served them well.

- Марыі ў Альберце

- фота крэдытных: Бежанцы якія чакаюць транспарту ў рыбацкай лодцы; PH2 Філ Эггман [Агульны здабытак], праз Wikimedia Commons