The fyrstur hlutur hrifinn mig eftir að ég kom í Saint John var að ég áttaði allt í einu að ég var með kínverska. Ég er öðruvísi en fólkið í kringum mig. Þeir eru Kanadamenn og ég er kínverska. I didn’t have this feeling when I was in China because all others were Chinese too.

Svo fór ég að hugsa hvað ágreiningurinn er. Smám, Ég fann mikinn mun að hvar! Til dæmis, Brian, Homestay foreldri mitt, spurði mig um eftirrétt eftir kínverskum máltíð ég eldað fyrir hann. Vonbrigði á andliti hans eftir að ég sagði honum að það var engin eftirrétt eftir kínverska máltíð gerði mig fannst jafnvel ég gerði eitthvað virkilega hræðilegt. Hey, það er stór samningur fyrir Kanadamenn, eftirrétt! Það eru hundruðir af dæmum til að sýna menningu munur, especially between the East and the West.

Fyrir fyrstu árum, allt sem ég sá var munurinn á milli mín og annarra Kanadamenn. Það gerði mig heimþrá og það var a harður tími. Hins, með speki aldri og tíma, Ég áttaði að öll munur er staðreynd og þeir munu vera þar sama Mér finnst það eða ekki. Einnig, á hinn bóginn, við höfum fleiri líkt en mismunandi, sem er meira meaningfully fyrir mig að uppgötva og til að borga eftirtekt. Grundvallaratriðum, Við öll eldast og verða að deyja einhvern tíma; við öll sjúkdóma hafa á hverjum tíma; við höfum öll oft að segja bless við fólk sem við elskum og við höfum öll stundum að gera það sem við hata að gera. Við erum meira sama en mismuninn. Ég er mjög fegin að ég komst að því að og frá þeim degi með þessa niðurstöðu, Canada became my home.

Ekki mikið hægt að segja með núverandi rúm takmörk, en það er mikið til að deila. Ég elska Kanada og mér finnst gott líf hér!

- Xin í Saint John, NB

-Mynd: © EdArias

Vaxa upp sem innflytjandi barn var erfitt. Fyrsta spurningin sem ég var oft spurt var “þar ertu?” The þægilegur Svarið var Pakistan. Það var hluti af mér. Auki, Ég hélt að búa í Kanada var erfitt. Ég var einelti fyrir að vera með “Paki”, hlífðar foreldrar mínir ekki að leyfa mér að fara til sleepovers og kvikmyndir og fötin mín lyktaði eins og pakistanska krydd mamma notuð í hefðbundnum mat okkar. I was caught between two worlds and didn’t know how to reconcile them.

Ég er ekki viss hvenær það gerðist en einhvern tíma á grunnskólanum mínum árum, segja að ég var frá Pakistan var ekki lengur auðvelt svar til að gefa. Minningar mínar og líf í Kanada varð kunnugt. Foreldrar mínir hvöttu mig til að fagna og stuðla að nýju heimili mínu og muna það sem ég skildi. I remember attending my Citizenship Ceremony and excitedly telling my 5^th bekk kennari Frú. Burnett that I was now a Canadian.

I volunteered at an MPP’s office and had my first trip to Ottawa where I called my mom from the Peace Tower at the Parliament of Canada in awe of where I was standing.

Á grunnnámi árum mínum við háskólann í Toronto, Ég byrjaði að ferðast á sumrin. Vinna erlendis í ýmsum samfélögum, Ég var spurður sömu spurningar sem ég hafði verið beðinn í Kanada “Where are you from?"Ég svaraði, "Frá Kanada"

Næsta spurning var “Hvar ert þú í raun frá?"Í gremju, stundum ótti, Ég myndi svara, “Ég fæddist í Pakistan en ég ólst upp í Kanada”. I was very proud of my Pakistani birth and early years but I was also very sure that my home was now Canada.

Í 2009, Fjölskyldan mín ákvað að fara aftur til Pakistan. Ég var spennt og kvíðin. Áður en við fórum Kanada, Ég man að hugsa enginn mun spyrja mig hvar ég var frá – Ég tala reiprennandi Úrdú, wear the traditional shalwar kameez and will not stand out in a crowd.

Þegar við komum í Lahore, Ég fór út með fjölskyldu minni og pantaði Chana fat frá götu seljanda. Ég byrjaði bara að borða það þegar rödd konu fyrir aftan mig hljó�Hvar ert þú20;App Kahan SE Hain?” sem þýðir “Where are you from?”

Ég gat ekki trúað því. Ekki hér!

Ég fæddist aðeins nokkrum klst akstur frá Lahore í bæ sem heitir Sargodha. Ég sagði henni að ég væri frá Pakistan. She wasn’t convinced and asked again.

Ég sagði, “Ég fæddist í Pakistan en ólst upp í Kanada.” Við laust upp samtal og talaði um líf okkar á mismunandi stöðum í heiminum. Ég gat ekki annað en hugsa um manneskju sem ég myndi vera ef fjölskyldan mín hefði aldrei skilið Pakistan. Þegar ég kom aftur í Kanada, Ég var óvart með því unexplainable tilfinning “heim” when I saw Toronto.

Í dag, Ég er enn að fá spurði hvaðan ég er. Að segja að ég er Pakistani-Canadian er auðvelt og rétt svar við gefa. Ég kann að hafa fæðst í einu heimshluta og yndi í nokkrar minningar sem ég hef en Kanada er heimili mitt. Saman, tveir staðir hafa gert mig hver ég er og fyrir það, I am grateful.

-Sadia í Mississauga

Þegar þú skilur Liberia að setjast í Kanada, það mun ekki taka þig langan tíma að viðurkenna að margir mismunandi menningu. Margir Liberians heim myndi vera ósammála með mér vegna þess að við teljum að menning okkar er nátengdur Norður-Ameríku þar sem landið var stofnað með frjálsri þræla frá Ameríku. But it was quick for me to notice that our assertions are wrong.

Við hliðina heimalandi mínu, Ég hef búið í þremur mismunandi löndum í þremur heimsálfum innan síðasta áratug. Kanada er nú í fjórða. Í ljósi reynslu minni, það var auðvelt fyrir mig að finna menningarmun. Hvað var ekki auðvelt, þó, var fyrir mig til að aðlaga sig að breytingum í menningu. This confirms a saying in my country that “old tree can’t be bind easily”.

Þau tvö ár sem ég hef gist í Kanada, Ég hef barist við að kalla eldra fólk eftir fyrsta nafn þeirra. Ef þú hugsa um samfélag hvaða tilliti eldri eru stærstu árgangi, en þú munt skilja hvað ég á að fara í gegnum daglega. En þetta er ekki vandamál fyrir minn 8 ára gamla dóttur sem flutti til Kanada þegar hún var aðeins 20 mánuðum. Hún getur auðveldlega hringt aldraður einstaklingur um aldur ömmu sinni með fyrsta nafn. Ég að halda áfram að minna henni að þar sem við komum frá þessu er ekki leyft. Við teljum að nafn starf er fyrsta skrefið í að sýna "virðingu". Svo handföng fylgja nöfn eftir aldri bilið og stöðu. Þess vegna eru allir foreldrar í hverfinu eru annaðhvort frændi eða frænka. Til að forðast að kalla fyrstu nöfn, I approach people without calling their name which at time looks awkward.

Einnig, Ég tók fljótlega að gæludýr, að það köttur eða hundur er óaðskiljanlegur hluti af mörgum heimilum. Ég dáist hvernig gæludýr eru meðhöndlaðir með reisn og virðingu. Ég velti því oft á kostnað hækka a gæludýr, og vorkenni þeim þúsundum fólks í mínu landi sem lifa á minna en dollar á dag. Þar sem ég er frá, hundar og köttur eru meðhöndlaðir á annan. Hvenær, dóttir mín segir mér að hún vill vera Vet, Ég velti því ef hún hefði sagt hefði hún vaxið upp í Líberíu. Vegna Vet er ekki feril barn í Líberíu mun dreyma um síðan dýrum eru aldrei gerðar til vets. Auki, I can’t remember seeing a section in the groceries store for pet food.

Það sem ég dáist mest um fólkið í Atlantic Kanada er gestrisni þeirra og hvernig approachable þeir eru. Það amazes mér hvernig fólk hefja samtal með því að tala um veðrið. Þau fara oft svona, "Við höfum góðan dag í dag". Þessu tagi látbragði, fyrir mig, breaks all communication bearers and creates a platform for communication.

 - William í Saint John, NB

Þó að ég talaði þegar English reiprennandi þegar ég kom til Kanada voru dagar erfiðleikum með ensku bíður mér, along with French.

Eftir 6 mánuðum sem býr í Moncton, konan mín og ég flutti til Ontario, vegna vinnu reson. Við bjuggum þar til 2 ára og 2 mánuðum. Það var öðruvísi frá New Brunswick. I went to English LINC course there.

Það var vetur þegar við fluttum til Ontario. Talandi um vetur , þar sem ég kom upphaflega frá við höfum aðeins nokkra daga snjó. Það var ógurlega átakanlegum fyrir mig að sjá hversu mikið af snjó og þykkur ís. Það var skelfilegt. Það eina sem ég hugsaði um var "Hvers vegna er ég hér?"

Ég bjó bara í Saint John í 19 days now but I think I like the good mix of culture here.

I certainly have been home sick quite bad and have experienced some hard days coming from cultural differences as well but I can comfortably say that I am glad that I came here beNBuse I experienced something that I could not have experienced back home.

- Shigeki in Saint John, NB

- Photo Credit: Fred Chartrand, The Canadian Press

Mitt nafn er Sophie og ég er frá Frakklandi. Ég kom í Kanada á síðasta október, 2012 í Saint John. , allir nota til að spyrja þessara spurninga:

“Ó, þú ert ekki Canadian? (vegna augljóslega franska hreim minn), Þú ert Franska, frá Moncton, Quebec City? Frá Frakklandi? Really?! Hvers vegna Saint John?”

Það virðist ómögulegt að Franska stelpan velja Saint John sem fyrsta áfangastað hennar í Kanada. Jæja ég notaði til að svara: “Ég bæta bara húsbónda minn í Frakklandi og það var fullkominn tími fyrir mig til að hafa fyrstu reynslu mína í öðru landi, utan svæði þægindi minn, í öðru tungumáli en í landi þar sem ég get samt finnst eins og heima.” Það var mjög fyndið hvernig fólk var mjög undrandi að ég var “alvöru Franska”!

Í raun Kanada var fyrir mig, áður en ég kom, öðru landi en mjög svipað til Frakklands . Og vel er það allt öðruvísi!!

Fyrst þú heldur franska tungumál er það sama, but not at all…Þú heldur að þú munt finna sömu tegund afen alls ekkiat all, og að lokum þú heldur að við deila sama “menning” en aftur það er í raun allt öðruvísi!

Þetta land er í raun stór, the stærð af the bílinn, vegurinn, trén, húsið, jafnvel mat og pökkun!

As a french person I will take the example of food.

Ef þú ferð á veitingahús, sá hluti er í raun stór. En það er allt í lagi ef þú þarft ekki að klára borðkrókur þú getur tekið hvutti poka! Þú munt aldrei sá þetta í Frakklandi. Poor kanadíska fólk sem eru að koma til Frakklands, landið af góðum mat, og mun yfirgefa borðið enn sveltandi!

Aftur, í matvörubúð, hlutfall af hillu eru ekki það sama. Göngum af grænmeti eru mjög lítil, en franskar, pizza, Coca Cola, fryst matvæli, sykur, ruslfæði eru tvisvar stærri en Frakkland. Ég man að ég var að leita að flipa súkkulaði að gera eigin kaka minn. Ég spurði mann úr búð og hann sýndi minn “tilbúinn undirbúningur kaka”, Ég sagði nei ég vil virkilega baka köku minn, Hann sagði mér í raun? En með að allt er tilbúið? Hann var ekki hægt að finna mig hvað ég var að leita að. Menningu matvæla er mjög mismunandi!

En eftir betri skilning á lifandi stíl, veðrið, njóta einnig góða hluti af mat eins og humar, Kanada er frábært land þar sem þú getur byrjað nýtt líf. Nokkuð sem þú vilt vera, þú getur prófað í Kanada, and that’s why I fall in love with this country.

Velkomin til Kanada!

- Sophie í Saint John, NB

1) Fólk í Saint John eru mjög vingjarnlegur, especially to newcomers.

2) There are not heavy traffic here and you have less chance to meet heavy traffic.

3) The climate here is better than any other cities in NB.

4) You can eat more fresh sea foods because it is seaside city.

Engu að síður, Fólk er vingjarnlegur er mikilvægasta ástæða fyrir okkur að lifa hérna. Eftir tvo daga’ Húsið veiði, við keyptum húsið okkar. Fullt af vinum hrópaði að við höfðum gert brjálaður ákvörðun en við aldrei sjá eftir ákvörðun okkar. Við lifum góðu lífi hér og dóttir mín hefur gaman af skólagöngu mjög mikið. Surely we try different sea foods very often.

Þetta er stutt saga mín. Þó að það sé ekki áhugavert, it is really true.

 - Jian í Saint John, NB

Fjölmenningarsetur Nýliðar Resource Center hér hefur leikið stórt hlutverk í lífi mínu hér. Þú færð að hitta fólk frá öllum ganga af lífi, og meta mismunandi menningu í kringum þig. Ég hef síðan útskrifaðist og ég er nú að vinna fyrir fyrirtæki sem ég elska takk fyrir Fjölmenningarsetrið. I am glad I came here and decided to make this a second home for me.

 - Victoria í Saint John, NB

I was really excited as I was going to experience snow for the first time in my life. Very first day of the school, it was storming. I probably fall couple of time on the way to school in that day. The cold was unbearable for me. Still I found it was fun to cope up with the weather. The most beautiful thing I enjoyed after coming here was the environment of the school. Everybody is so welcoming and helpful. I was involved with different cultural club in the school. That gave me the opportunity to meet lots of friends from different part of the world. I am so blessed to have my two best friends whom I met at the University of New Brunswick Saint John. One is from Canada another one is from UAE.

After I completed my graduation, I was involved with the Saint John Multicultural and Newcomers Resource Center. Here again I meet lot of people from different region through different activities. So after I have moved to Saint John, I had the opportunity to learn about different culture, food and I am enjoying it every bit of it.

 - Nazma in Saint John, NB

Um mánuði eftir þá ferð, Ég var ráðinn í Háskóla New Brunswick (Saint John campus) í alþjóðaskrifstofunni. Þeir verða að hafa virkilega líkaði það sem ég hafði að segja um Kúbu menningu vegna þess að á þeim tíma, það var það fyrir fjölmenningarlega reynslu. Ég man á fyrsta degi hugsun minni að þetta var að fara að vera svo brjálaður, vinna beint með alþjóðlega nemendur, vegna þess að ég var ekki búin að fjölmenningarlega bakgrunn og, again, hafði aldrei raunverulega skilið Saint John. Við lok fyrsta degi, þó, I knew that I had found my passion.

Á næstu 7 ár, Ég hafði tækifæri til að hitta nemendur frá öllum heimshornum. Ég tók einkatíma í Kóreu og Mandarin. Ég sótti alla fjölmenningarlega atburði á háskólasvæðinu. Ég lærði og lauk kennslu ensku sem annað tungumál vottorð og tutored alþjóðlega nemendur. (Ég að halda áfram í sambandi með mörgum, þ.mt fyrsta nemandi minn, Yuki frá Japan.) Ég hafði einnig tækifæri til að ferðast sem hluti af starfi mínu á UNBSJ og ég heimsótti 11 lönd í tvö ár. Ég lærði svo mikið á þessum tíma (á meðal sú staðreynd að heimurinn er svo lítill ..... eftir að hafa hitt mann frá Sussex, NB, kennslu í Chile!). Þó að ég virka ekki á UNBSJ lengur, Ég er samt alveg nálægt því að fjölda erlendra nemenda - sem margir hverjir hafa útskrifaðist nú. Sumir hafa flutt úr héraði, en margir eru enn í New Brunswick, including Vicky from Kenya who graduated and now works full-time at the Royal Bank.

Með vinnu sinni, Vicky hefur hitafturgt fólk sem þekkir mig (sem er ekki of erfitt B / C, again, Ég hef verið í Saint John alla mína ævi) og hún segir alltaf fólk hvað ég gerði fyrir hana. Little veit hún hvað hún hefur gert fyrir mig! Ég að halda áfram að læra svo mikið af Vicky og aðrir; ástríða mín fyrir fjölmenningu aldrei undanþágur. Og, það er, Eflaust, vegna ástar minnar alþjóðlegra nemenda eins Vicky sem ég tók afstöðu - ég var ein af þeim fyrstu tvær manneskjur ráðnir - til að hefja Saint John Fjölmenningarsetur Nýliðar Resource Centre, NBere I still work today.

- Mary í Saint John, NB

One day the father of two little boys approached me and asked if I might give his sons more English-sounding names.   My own opinion was that they might want to keep their names in order to hold onto something familiar in this new place.  But their father was adamant.

Hugsa um það núna, Ég átta sig á að faðir og ég var bæði meðhöndla nöfn sem menningarlegt tákn - faðir þeirra vildi nöfn sem myndi hjálpa strákarnir hans passa inn í þessa nýju menningu, and I was thinking about their names connecting them to the culture they had left behind.

Ég tók málið alvarlega. , I hit on two names that were as close sounding as I could come to the names they had arrived with.

Í áranna rás hef ég fram og undraðist á vilja og ákvörðun þessara víetnamska fjölskyldur til að setja niður nýjar rætur, work hard and thrive in their new home.   I wonder how Ian and Neil have fared with the names they were given as they launched into their Canadian lives.  I hope they’ve served them well.

- Mary í Alberta

- ljósmynd lánsfé: Flóttamenn bíða flutninga í bát veiði; PH2 Phil Eggman [Almenningseign], gegnum Wikimedia Commons