Het eerste wat indruk op me na mijn aankomst in Saint John was dat ik plotseling besefte dat ik was een Chinese. Ik ben anders dan de mensen om me heen. Ze zijn Canadezen en ik ben Chinees. I didn’t have this feeling when I was in China because all others were Chinese too.

Toen begon ik te denken wat de verschillen zijn. Geleidelijk, Ik vond de verschillen zijn overal! Bij voorbeeld, Brian, mijn homestay ouder, vroeg me om een ​​dessert na een traditionele Chinese maaltijd die ik voor hem gekookt. De teleurstelling op zijn gezicht nadat ik hem vertelde dat er geen dessert na Chinese maaltijd maakte me zelfs het gevoel dat ik iets echt verschrikkelijk deed. He, het is een big deal voor Canadezen, het dessert! Er zijn honderden voorbeelden om de cultuur verschil zien, especially between the East and the West.

Gedurende de eerste jaren, alles wat ik zag, waren de verschillen tussen mij en andere Canadezen. Dat maakte me heimwee had en het was een harde tijd. Echter, met de wijsheid van de leeftijd en de tijd, Ik realiseerde me dat alle verschillen zijn feiten en zij zullen er niet uit ik wil of niet. Ook, anderzijds, we hebben meer overeenkomsten dan verschillen, dat is meer zinvol voor mij om te ontdekken en om aandacht te besteden. Fundamenteel, we allemaal oud worden en moet op een dag sterven; we hebben allemaal ziekten van tijd tot tijd; We hebben allemaal vaak om afscheid te nemen van de mensen die we liefhebben en we hebben allemaal wel eens moeten doen wat we haat te doen. We zijn dezelfde als het verschil. Ik ben erg blij dat ik ontdekte dat en vanaf die dag met deze conclusie, Canada became my home.

Niet veel kan vertellen met de huidige ruimte te beperken, maar er zijn een hoop te delen. Ik hou van Canada en ik voel me goed hier wonen!

- Xin in Saint John, NB

-Afbeelding: © EdArias

Opgroeien als immigrant kind was moeilijk. De eerste vraag werd ik vaak gevraagd was “waar kom je vandaan?” Het eenvoudige antwoord was Pakistan. Het was een deel van mij. Behalve, Ik dacht dat het leven in Canada was moeilijk. Ik werd gepest omdat hij een “Paki”, mijn beschermende ouders niet toestaan ​​dat ik naar logeerpartijtjes en films en mijn kleren rook naar de Pakistaanse specerijen mijn moeder gebruikt in onze traditionele gerechten. I was caught between two worlds and didn’t know how to reconcile them.

Ik ben niet zeker wanneer het gebeurde, maar ergens tijdens mijn lagere school jaren, te zeggen dat ik was uit Pakistan was niet langer het eenvoudig antwoord te geven. Mijn herinneringen en het leven in Canada werd meer vertrouwd. Mijn ouders moedigden me aan degene die ik liet vieren en bij te dragen aan mijn nieuwe huis en vergeet niet. I remember attending my Citizenship Ceremony and excitedly telling my 5^th rang leraar Mrs. Burnett that I was now a Canadian.

I volunteered at an MPP’s office and had my first trip to Ottawa where I called my mom from the Peace Tower at the Parliament of Canada in awe of where I was standing.

Tijdens mijn undergraduate jaar aan de Universiteit van Toronto, Ik begon te reizen tijdens de zomers. Werken in het buitenland in verschillende gemeenschappen, Ik werd gevraagd dezelfde vraag die ik gevraagd was in Canada “Where are you from?"Ik antwoordde, "Van Canada"

De volgende vraag was “Waar bent u werkelijk van?"In frustratie, soms verbijstering, Ik zou antwoorden, “Ik ben geboren in Pakistan, maar ik ben opgegroeid in Canada”. I was very proud of my Pakistani birth and early years but I was also very sure that my home was now Canada.

In 2009, mijn familie besloten terug te gaan naar Pakistan. Ik was opgewonden en zenuwachtig. Voordat we vertrokken Canada, Ik herinner me denken niemand zal me vragen waar ik vandaan kwam – Ik spreek vloeiend Urdu, wear the traditional shalwar kameez and will not stand out in a crowd.

Toen we aankwamen in Lahore, Ik ging met mijn familie en bestelde een chana gerecht uit een straatverkoper. Ik ben net begonnen om het te eten wanneer een vroWaar komt u vandaanme stilletjes gevraagd “App Kahan se hain?” betekenis “Where are you from?”

Ik kon het niet geloven. Niet hier!

Ik ben geboren op slechts een paar uur rijden van Lahore in een stad genaamd Sargodha. Ik vertelde haar dat ik was uit Pakistan. She wasn’t convinced and asked again.

Ik zei, “Ik ben geboren in Pakistan, maar groeide op in Canada.” We getroffen om een ​​gesprek en spraken over ons leven in verschillende delen van de wereld. Ik kon het niet helpen, maar denk aan de persoon die ik zou zijn als mijn familie nooit Pakistan had verlaten. Toen ik terug kwam in Canada, Ik was overweldigd door die onverklaarbare gevoel van “huis” when I saw Toronto.

Vandaag, Ik krijg nog steeds vroeg waar ik vandaan kom. Om te zeggen dat ik ben Pakistaans-Canadese is het gemakkelijk en het juiste antwoord te geven. Ik kan zijn geboren in een deel van de wereld en genieten in de weinige herinneringen die ik heb, maar Canada is mijn thuis. Samen, de twee plaatsen hebben mij gemaakt tot wie ik ben en voor die, I am grateful.

-Sadia in Mississauga

Bij het verlaten van Liberia te vestigen in Canada, het zal u niet lang om de vele verschillen in cultuur te erkennen. Veel Liberianen terug naar huis zou niet met me eens, omdat we geloven dat onze cultuur nauw verbonden is met Noord-Amerika sinds het land werd opgericht door vrije slaven uit Amerika. But it was quick for me to notice that our assertions are wrong.

Naast mijn land van herkomst, Ik heb in drie verschillende landen op drie verschillende continenten gewoond in het laatste decennium. Canada is nu de vierde. Gezien mijn ervaring, het was makkelijk voor mij om culturele verschillen te identificeren. Wat was niet makkelijk, hoewel, was voor mij aan te passen aan de veranderingen in de cultuur. This confirms a saying in my country that “old tree can’t be bind easily”.

De twee jaar ik heb verbleven in Canada, Ik heb geworsteld met bellen ouderen door hun voornaam. Als u denkt over de gemeenschap waarin senioren zijn de grootste leeftijdsgroep, dan zul je begrijpen wat ik moet gaan door middel van dagelijkse. Maar dit is niet een probleem voor mijn 8 jaar oude dochter, die verhuisde naar Canada toen ze alleen was 20 maanden. Ze kunnen gemakkelijk een oudere persoon over de leeftijd van haar grootmoeder bij hun voornaam. Ik blijf herinneren haar dat waar we vandaan komen dit is niet toegestaan. Wij zijn van mening dat schelden is de eerste stap in het tonen van "respect". Dus handgrepen zijn om namen, afhankelijk van het leeftijdsverschil en status, die verbonden. Daarom alle ouders in de buurt zijn of oom of tante. Om te voorkomen dat bellen voornamen, I approach people without calling their name which at time looks awkward.

Ook, Ik merkte al snel dat huisdieren, worden deze kat of hond is een integraal onderdeel van veel huishoudens. Ik bewonder hoe dieren worden behandeld met waardigheid en respect. Ik vraag me vaak de kosten van het verhogen van een huisdier, en medelijden met de duizenden mensen in mijn land dat leeft van minder dan een dollar per dag. Waar ik vandaan kom, honden en katten verschillend worden behandeld. Anytime, mijn dochter vertelt me ​​dat ze wil een dierenarts worden, Ik vraag me af of ze zou hebben gezegd was ze opgegroeid in Liberia. Omdat Vet is niet een carrière van een kind in Liberia zal dromen over omdat de dieren zijn nooit genomen om dierenartsen. Behalve, I can’t remember seeing a section in the groceries store for pet food.

Wat ik het meest bewonder over de mensen van Atlantic Canada is hun gastvrijheid en hoe aanspreekbaar ze zijn. Het verbaast me hoe mensen initiëren gesprek door te praten over het weer. Ze gaan vaak als dit, "We hebben vandaag een goede dag". Dit soort gebaar, voor mij, breaks all communication bearers and creates a platform for communication.

 - William in Saint John, NB

Hoewel ik al Engels sprak vloeiend toen ik naar Canada waren er dagen van worstelen met het Engels wacht mij, along with French.

Na 6 maanden leven in Moncton, mijn vrouw en ik verhuisde naar Ontario, te wijten aan baan reson. We er voor geleefd 2 jaren 2 maanden. Het was verschillend van New Brunswick. I went to English LINC course there.

Het was winter toen we verhuisden naar Ontario. Spreken van de winter , waar ik oorspronkelijk vandaan kwamen hebben we slechts enkele dagen sneeuw. Het was enorm schokkend voor mij om de hoeveelheid sneeuw en dikke ijs te zien. Het was eng. Alles wat ik dacht was: "Waarom ben ik hier?"

Ik alleen woonde in Saint John voor 19 days now but I think I like the good mix of culture here.

I certainly have been home sick quite bad and have experienced some hard days coming from cultural differences as well but I can comfortably say that I am glad that I came here because I experienced something that I could not have expeNBenced back home.

- Shigeki in Saint John, NB

- Photo Credit: Fred Chartrand, The Canadian Press

Mijn naam is Sophie en ik ben uit Frankrijk. Ik kwam in Canada afgelopen oktober, 2012 in Saint John. , iedereen gebruikt om deze vragen te stellen:

“Oh, je bent niet Canadian? (vanwege mijn uiteraard franse accent), U bent french, van Moncton, Quebec city? Uit Frankrijk? Echt?! Waarom Saint John?”

Het lijkt onmogelijk dat een Frans meisje pick Saint John als haar eerste bestemming in Canada. Nou ik gebruikte om te antwoorden: “Ik voeg mijn meester in Frankrijk en het was een perfecte tijd voor mij om mijn eerste ervaring in een vreemd land, buiten mijn comfort zone, in een andere taal, maar in het land waar ik kan nog steeds voelen als thuis.” Het was echt grappig hoe mensen was verbaasd dat ik een “echte Franse”!

In feite was Canada voor mij, voordat ik arriveerde, een vreemd land, maar echt vergelijkbaar met Frankrijk . En goed het is heel anders!!

Eerste instantie denk je de Franse taal is hetzelfde, but not at all…Je denkt dat je hetzelfde soort voedsel te vindmaar niet helemaal all, en tot slot je dat we dezelfde delen “cultuur” maar nogmaals het is echt heel anders!

Dit land is echt groot, de grootte van de auto, de weg, de bomen, het huis, zelfs de voedings-en verpakkingsindustrie!

As a french person I will take the example of food.

Als je naar een restaurant, de portie is erg groot. Maar het is ok als je niet hoeft om je gerecht klaar kunt u een doggy bag te nemen! Je zult nooit zag in Frankrijk. Arme Canadese mensen die komen naar Frankrijk, het land van lekker eten, en zal de tafel nog steeds honger vertrekken!

Opnieuw, in een supermarkt, het aandeel van het gangpad niet dezelfde. De gangpaden van groenten zijn eigenlijk maar klein, maar de chips, pizza, coca cola, diepvriesproducten, suiker, junk food zijn twee keer groter dan Frankrijk. Ik herinner me dat ik was op zoek naar tabblad chocolade om mijn eigen taart maken. Ik vroeg een persoon uit de winkel en hij liet mijn het “klaar voorbereiding taart”, Ik zei nee ik wil mijn taart echt bakken, hij vertelde me echt? Maar met dat alles klaar is? Hij was niet in staat om mij te vinden wat ik zocht. De cultuur van het eten is echt anders!

Maar na een beter begrip van de levende stijl, het weer, genieten ook het goede deel van voedsel zoals kreeft, Canada is een groot land waarin u een nieuw leven te beginnen. Alles wat je wilt zijn, je kunt proberen in Canada, and that’s why I fall in love with this country.

Welkom in Canada!

- Sophie in Saint John, NB

1) Mensen in Saint John zijn erg vriendelijk, especially to newcomers.

2) There are not heavy traffic here and you have less chance to meet heavy traffic.

3) The climate here is better than any other cities in NB.

4) You can eat more fresh sea foods because it is seaside city.

Hoe dan ook, Mensen zijn vriendelijk is de belangrijkste reden voor ons om hier te wonen. Na twee dagen’ huizenjacht, we ons huis gekocht. Veel vrienden riepen dat we een gekke beslissing was gemaakt maar wij betreuren nooit onze beslissing. We leven een goed leven hier en mijn dochter houdt van de scholen zeer. Surely we try different sea foods very often.

Dit is mijn korte verhaal. Hoewel het niet interessant, it is really true.

 - Jian in Saint John, NB

De Multiculturele en Nieuwkomers Resource Center heeft hier een grote rol in mijn leven gespeeld hier. Je krijgt om mensen te ontmoeten uit alle lagen van het leven, en waarderen de verschillende culturen om je heen. Sindsdien heb ik afgestudeerd en werk ik nu voor een bedrijf waar ik graag dankzij het multiculturele centrum. I am glad I came here and decided to make this a second home for me.

 - Victoria in Saint John, NB

Ik was echt enthousiast als ik was van plan om sneeuw voor de eerste keer te ervaren in mijn leven. Eerste dag van de school, het werd bestorming. Ik waarschijnlijk val paar keer op weg naar school in die dag. De kou was ondraaglijk voor mij. Toch vond ik het leuk om te gaan met het weer. Het mooiste wat ik genoten na hier te komen was de omgeving van de school. Iedereen is zo gastvrij en behulpzaam. Ik was betrokken bij verschillende culturele club in de school. Dat gaf me de kans om veel vrienden te ontmoeten uit verschillende delen van de wereld. Ik ben zo gezegend om mijn twee beste vrienden die ik ontmoet op de universiteit van New Brunswick Saint John hebben. One is from Canada another one is from UAE.

Na mijn afstuderen, Ik was betrokken bij de Saint John Multiculturele en Nieuwkomers Resource Center. Hier heb ik weer ontmoet veel mensen uit verschillende regio door middel van verschillende activiteiten. Dus nadat ik zijn verhuisd naar Saint John, Ik had de gelegenheid om te leren over een andere cultuur hadden, food and I am enjoying it every bit of it.

 - Nazma in Saint John, NB

Ongeveer een maand na die reis, Ik werd ingehuurd aan de Universiteit van New Brunswick (Saint John campus) in het International Office. Ze moeten echt graag wat ik te zeggen had over de Cubaanse cultuur, omdat op dat moment, dat was het voor elke multiculturele ervaring. Ik herinner me op mijn eerste dag denken dat dit zou gaan worden zo gek, rechtstreeks werken met internationale studenten, want ik had geen multiculturele achtergrond en, again, had nooit echt verlaten Saint John. Tegen het einde van de eerste dag, hoewel, I knew that I had found my passion.

In de komende 7 jaar, Ik had de gelegenheid om studenten uit alle voldoen over de hele wereld hadden. Ik nam prive-lessen in het Koreaans en Mandarijn. Ik woonde elke multiculturele evenement op de campus. Ik studeerde en voltooide mijn onderwijzen van Engels als tweede taal certificaat en begeleid internationale studenten. (Ik nog steeds contact met veel, inclusief mijn eerste student, Yuki uit Japan.) Ik had ook de mogelijkheid om te reizen als onderdeel van mijn baan bij UNBSJ en ik heb bezocht 11 landen in twee jaar. Ik heb zoveel geleerd in deze tijd (waaronder het feit dat de wereld zo klein is ..... na een man uit Sussex hebben voldaan, NB, onderwijs in Chili!). Hoewel ik niet meer werken bij UNBSJ, Ik ben nog steeds heel dicht bij een aantal internationale studenten - van wie velen nu afgestudeerd. Sommigen zijn verhuisd uit de provincie, maar velen zijn nog steeds in New Brunswick, including Vicky from Kenya who graduated and now works full-time at the Royal Bank.

Door haar werkopnieuwky heeft veel mensen die mij kennen ontmoet (die niet te zwaar b / c, again, Ik heb in Saint John geweest mijn hele leven) en ze vertelt altijd mensen wat ik deed voor HAAR. Ze weet niet wat ze heeft gedaan voor mij! Ik blijf zoveel leren van Vicky en anderen; mijn passie voor multiculturalisme nooit ontheffingen. En, het, Zonder twijfel, vanwege mijn liefde voor internationale studenten zoals Vicky die ik nam een ​​positie - ik was een van de eerste twee mensen ingehuurd - om te beginnen met het Saint John Multiculturele en Nieuwkomers Resource Centre, where NBstill work today.

- Mary in Saint John, NB

One day the father of two little boys approached me and asked if I might give his sons more English-sounding names.   My own opinion was that they might want to keep their names in order to hold onto something familiar in this new place.  But their father was adamant.

Denken over het nu, Ik realiseer me dat de vader en ik waren allebei behandelen namen als een cultureel symbool - hun vader wilden namen die zou helpen zijn jongens passen in deze nieuwe cultuur, and I was thinking about their names connecting them to the culture they had left behind.

Ik nam de zaak serieus. , I hit on two names that were as close sounding as I could come to the names they had arrived with.

In de loop der jaren heb ik geobserveerd en verwonderden zich over de wil en vastberadenheid van deze Vietnamese families nieuwe wortels neer te zetten, work hard and thrive in their new home.   I wonder how Ian and Neil have fared with the names they were given as they launched into their Canadian lives.  I hope they’ve served them well.

- Mary in Alberta

- photo credit: Vluchtelingen in afwachting van vervoer in vissersboot; PH2 Phil Eggman [Openbaar domein], via Wikimedia Commons