Gjëja e parë që i impresionuar mua pasi kam mbërritur në Shën Gjonit ishte se unë papritmas kuptoi se unë isha një kinez. Unë jam ndryshe sesa njerëzve rreth meje. Ata janë Kanadezët dhe unë jam kinez. I didn’t have this feeling when I was in China because all others were Chinese too.

Pastaj kam filluar të mendoj se çfarë janë dallimet. Gradualisht, Kam gjetur dallimet janë kudo! Për shembull, Brian, Prindi im Homestay, më pyeti për një ëmbëlsirë pas një vakt tradicionale kineze kam gatuar për të. Zhgënjimi në fytyrën e tij, pasi unë i thashë atij se nuk kishte asnjë ëmbëlsirë pas vakt kineze bëri mua edhe ndjeva kam bërë diçka të vërtetë e tmerrshme. Hej, kjo është një punë e madhe për kanadezët, ëmbëlsirë! Ka qindra shembuj për të treguar dallimin në kulturën, especially between the East and the West.

Për vitet e para disa, të gjitha unë pashë ishin diferencat midis meje dhe kanadezët tjetër. Kjo më bëri të përmalluar për shtëpi dhe kjo ishte një kohë e vështirë. Megjithatë, me urtësinë e moshës dhe kohës, Kuptova se të gjithë dallimet janë faktet dhe ata do të jenë atje pa marrë parasysh se unë si ai apo jo. Edhe, nga ana tjetër, ne kemi ngjashmëri më shumë se dallimet, e cila është më kuptimplotë për mua për të zbuluar dhe për të paguar vëmendje të. Rrënjësisht, ne të gjithë rritet e vjetër dhe kanë për të vdekur një ditë; ne të gjithë kemi lëngatat nga koha në kohë; ne të gjithë shpesh kanë për të thënë lamtumirë për njerëzit që duam dhe ne të gjithë ndonjëherë duhet të bëjmë atë që ne bëjmë për të urrej. Ne jemi më shumë se sa diferenca njëjta. Unë jam shumë i lumtur që kam zbuluar dhe që prej asaj dite me kete konkluzion, Canada became my home.

Jo shumë mund të them me kufirin e hapësirës aktuale, por ka shumë për të ndarë. Unë dua Kanada dhe ndihem mirë që jetojnë këtu!

- Xin në Shën Gjonit, NB

-Imazh: © EdArias

Rritje deri si një fëmijë emigrant ishte e vështirë. Pyetja e parë që unë isha pyetur shpesh ishte “nga jeni?” Përgjigja ishte e lehtë Pakistan. Kjo ishte një pjesë e mua. Përveç, Mendova që jetojnë në Kanada ishte e vështirë. Unë u ngacmohet për të qenë një “Paki”, prindërit e mi mbrojtëse nuk i ka lejuar mua për të shkuar për të sleepovers dhe filma dhe rrobat e mia ndjeu si erëza pakistaneze nëna ime të përdorura në ushqimin tonë tradicional. I was caught between two worlds and didn’t know how to reconcile them.

Unë nuk jam i sigurt kur ajo ndodhi, por diku gjatë viteve të mia të shkollës fillore, duke thënë se unë isha nga Pakistani nuk ishte më e lehtë për të dhënë përgjigje. Kujtimet e mia dhe jeta në Kanada u bë më e njohur. Prindërit e mi më inkurajoi për të festuar dhe për të kontribuar në shtëpinë time të re dhe mos harroni atë unë e kam lënë. I remember attending my Citizenship Ceremony and excitedly telling my 5^th klasën mësues Znj. Burnett that I was now a Canadian.

I volunteered at an MPP’s office and had my first trip to Ottawa where I called my mom from the Peace Tower at the Parliament of Canada in awe of where I was standing.

Gjatë viteve të mia universitare në Universitetin e Torontos, Fillova për të udhëtuar gjatë verë. Duke punuar jashtë vendit në komunitetet e ndryshme, Unë u pyet të njëjtën pyetje unë kam qenë i kërkuar në Kanada “Where are you from?"Unë u përgjigj:, "Nga Kanadaja"

Pyetja tjetër ishte “Ku jeni ju me të vërtetë nga?"Në frustrimit, nganjëherë lebetit, Unë do të përgjigjem, “Unë kam lindur në Pakistan, por unë u rrit deri në Kanada”. I was very proud of my Pakistani birth and early years but I was also very sure that my home was now Canada.

Në 2009, familja ime vendosi të kthehej në Pakistan. Unë kam qenë i ngacmuar dhe nervor. Para se ne e kemi lënë Kanadanë, Mbaj mend të menduarit askush nuk do të më pyesni se ku isha nga – Unë flas rrjedhshëm Urdu, wear the traditional shalwar kameez and will not stand out in a crowd.

Kur arritëm në Lahore, Unë shkova me familjen time dhe urdhëroi një pjatë Chana nga një shitës rruge. Unë vetëm filNga jeni, kur zëri i një gruaje prapa meje në heshtje kërkoi “App Kahan SE hain?” kuptim “Where are you from?”

Unë nuk mund të besoj atë. Not here!

Unë u lind vetëm disa orë me makinë nga Lahore në një qytet që quhej Sargodha. Unë i thashë se ishte nga Pakistani. She wasn’t convinced and asked again.

Unë i thashë, “Unë kam lindur në Pakistan, por është rritur në Kanada.” Ne goditi një bisedë dhe biseduam për jetën tonë në pjesë të ndryshme të botës. Unë nuk mund të ndihmojnë por mendoj se e personit unë do të jetë në qoftë se familja ime nuk kishte lënë Pakistan. Kur kam ardhur përsëri në Kanada, Unë u përshkuar nga ajo ndjenja e unexplainable “shtëpi” when I saw Toronto.

Sot, Unë ende merrni pyeti ku unë jam nga. Për të thonë se unë jam pakistanez-kanadeze është përgjigje e lehtë dhe të drejtën për të dhënë. Unë mund të ketë qenë i lindur në një pjesë të botës dhe shijon në kujtimet e pakta që kam, por Kanadaja është shtëpia ime. Së bashku, të dy vendet kanë bërë mua se kush jam unë dhe për këtë, I am grateful.

-Sadia në Mississauga

Kur ju lënë Liberia për të zgjidhur në Kanada, ajo nuk do të keni kohë për të njohur dallimet e shumta në kulturën. Shumë Liberians shtëpi përsëri do të pajtohen me mua, sepse ne besojmë se kultura jonë është e lidhur ngushtë me Amerikën e Veriut që nga viti vendi ishte themeluar nga skllevër të lirë nga Amerika. But it was quick for me to notice that our assertions are wrong.

Përveç vendit tim të origjinës, Unë kam jetuar në tri vende të ndryshme në tri kontinente të ndryshme brenda dekadës së fundit. Kanadaja është tani katërt. Duke pasur parasysh përvoja ime, ajo ishte e lehtë për mua për të identifikuar dallimet kulturore. Ajo që nuk ishte e lehtë, megjithëse, ishte për mua për të rregulluar në ndryshimin në kulturë. This confirms a saying in my country that “old tree can’t be bind easily”.

Të dy vjet kam qëndruar në Kanada, Unë kam luftuar me thirrjen njerëzit e moshuar me emrin e tyre të parë. Nëse ju mendoni rreth secilës bashkësi të moshuarit janë kohortën më të madhe moshe, se ju do të kuptoni se çfarë unë duhet të shkoj nëpër përditshme. Por kjo nuk është një problem për tim 8 vajza vjeçar, i cili u zhvendos në Kanada kur ajo ishte vetëm 20 muaj. Ajo lehtë mund të thërrasë një person i moshuar rreth moshës së gjyshes së saj me emrin e tyre të parë. Unë mbaj në duke i kujtuar asaj se ku kemi ardhur nga kjo nuk është e lejuar. Ne besojmë se thirrja e emrit është hapi i parë në duke treguar "respekt". Pra trajton janë bashkangjitur emrat në varësi të moshës dhe statusit të hendekut. Prandaj të gjithë prindërit në lagje janë ose daja apo tezja. Për të shmangur duke e quajtur emrat e parë, I approach people without calling their name which at time looks awkward.

Edhe, Unë shpejt vënë re se kafshët shtëpiake, të jetë ajo mace apo qen është një pjesë integrale e shumë familjeve. Unë e admiroj si kafshët shtëpiake janë të trajtohen me dinjitet dhe respekt. Unë shpesh pyes veten koston e ngritjen e një manar, dhe të ndjehen keq për mijëra njerëz në vendin tim që jetojnë me më pak se një dollar në ditë. Ku unë jam nga, qen dhe mace trajtohen ndryshe. Çdoherë, vajza ime tregon mua ajo dëshiron të jetë një veteriner, Pyes veten nëse ajo do të kishte thënë se ajo kishte rritur deri në Liberi. Sepse Vet nuk është një karrierë një fëmijë në Liberi do të ëndërrojë që nga kafshët asnjëherë nuk janë marrë për vets. Përveç, I can’t remember seeing a section in the groceries store for pet food.

Ajo që unë admiroj më për popullin e Atlantik Kanada është mikpritja e tyre dhe se si ato janë të arritshëm. Ajo amazes mua se si njerëz të iniciojë bisedë duke folur rreth motit. Ata shpesh shkojnë si kjo, "Ne kemi një ditë të mirë sot". Ky gjest lloj, për mua, breaks all communication bearers and creates a platform for communication.

 - William në Shën Gjonit, NB

Edhe pse unë tashmë e flet anglishten rrjedhshëm, kur erdha në Kanada ka pasur ditë të luftuar me gjuhën angleze në pritje mua, along with French.

Pas 6 muaj që jetojnë në Moncton, gruaja ime dhe unë u zhvendos në Ontario, për shkak të punës Reson. Ne kemi jetuar atje për 2 vite dhe 2 muaj. Ajo ishte ndryshe nga New Brunswick. I went to English LINC course there.

Ishte dimër kur ne u zhvendos në Ontario. Duke folur për dimër , ku unë fillimisht erdhi nga ne kemi vetëm disa ditë dëborë. Ajo ishte jashtëzakonisht tronditëse për mua për të parë sasinë e borës dhe të trasha akulli. Ajo ishte e frikshme. Gjithcka kam menduar ishte "Pse jam unë këtu?"

Unë vetëm të jetuar në Shën Gjonit për 19 days now but I think I like the good mix of culture here.

I certainly have been home sick quite bad and have experienced some hard days coming from cultural differences as well but I can comfortably say that I NB glad that I came here because I experienced something that I could not have experienced back home.

- Shigeki in Saint John, NB

- Foto: Fred Chartrand, Press kanadeze

Emri im është Sophie dhe unë jam nga Franca. Arrita në Kanada tetorin e kaluar, 2012 në Shën Gjonit. , të gjithë përdoren për të pyetur këto pyetje:

“Oh, ju nuk jeni kanadeze? (për shkak të theks tim padyshim frengjisht), Ju jeni frengjisht, nga Moncton, Quebec City? Nga Francë? Vërtet?! Pse Saint John?”

Duket e pamundur që një vajzë french marr Saint John si destinacionin e saj të parë në Kanada. Well I përdorur për t'iu përgjigjur: “Unë vetëm të shtoni zotërisë tim në Francë dhe kjo ishte një kohë e përkryer për mua që të ketë përvoja ime e parë në një vend të huaj, jashtë zonës time rehati, në një gjuhë të ndryshme, por në vendin në të cilin unë ende mund të ndjehen si në shtëpi.” Ajo ishte me të vërtetë qesharake se si njerëzit u habitur se unë isha një “frengjisht reale”!

Në fakt Kanadaja ishte për mua, para se të kam ardhur, një vend të huaj, por me të vërtetë e ngjashme me Francën . Dhe edhe kjo është krejtësisht e ndryshme!!

Së pari ju mendoni se gjuha frengjisht është njëjtë, but not at all…Ju mendoni se ju do të gjeni të njëjtin llojpor jo në të gjitha but not at all, dhe më në fund ju mendoni se ne ndajmë të njëjta “kulturë” por përsëri ajo është me të vërtetë krejtësisht e ndryshme!

Ky vend është me të vërtetë e madhe, madhësia e makinës, rruga, pemët, shtëpi, madje edhe ushqimi dhe paketimi!

As a french person I will take the example of food.

Nëse ju shkoni në një restorant, pjesa është me të vërtetë e madhe. Por kjo është në rregull në qoftë se ju nuk keni për të përfunduar pjatë tuaj ju mund të merrni një qese për t'u dukur! Ju kurrë nuk do e panë këtë në Francë. Njerëzit e varfër të cilët janë kanadeze vijnë në Francë, vendi i ushqimit të mirë, dhe do të të lënë në tryezë ende të uritur!

Përsëri, në një supermarket, proporcioni i rresht nuk janë të njëjta. Aisles e perime janë me të vërtetë të vogla, por patate të skuqura, pica, coca cola, ushqim të ngrirë, sheqer, ushqim junk janë dy herë më e madhe sesa Franca. Mbaj mend që unë isha duke kërkuar për skedën për të bërë tortë me çokollatë tim. Pyeta një person nga dyqani dhe ai tregoi im “Përgatitja tortë të gatshëm”, Unë i thash jo unë dua me të vërtetë të piqem tortë e mia, ai më tha me të vërtetë? Por me se gjithçka është gati? Ai nuk ishte në gjendje të më gjesh mua atë që unë isha duke kërkuar për. Kultura e ushqimit është me të vërtetë të ndryshme!

Por pas një kuptim më të mirë të stilit të jetesës, moti, duke shijuar edhe një pjesë e mirë e ushqimit si karavidhe, Kanadaja është një vend i madh në të cilën ju mund të filloni një jetë të re. Çdo gjë që ju duan të jenë të, ju mund të përpiquni në Kanada, and that’s why I fall in love with this country.

Mirë se vini në Kanada!

- Sophie në Shën Gjonit, NB

1) Njerëzit në Shën Gjonit janë shumë miqësore, especially to newcomers.

2) There are not heavy traffic here and you have less chance to meet heavy traffic.

3) The climate here is better than any other cities in NB.

4) You can eat more fresh sea foods because it is seaside city.

Dosido, Njerëzit janë miqësore është arsyeja më e rëndësishme për ne që jetojmë këtu. Pas dy ditësh’ Shtëpia gjuetia, kemi blerë shtëpinë tonë. Shumë e miqve thirri që ne kishim bërë një vendim i çmendur, por ne kurrë nuk pendoheni vendimin tonë. Ne jemi duke jetuar një jetë të mirë këtu dhe vajza ime i pëlqen shkollimin shumë. Surely we try different sea foods very often.

Kjo është historia ime e shkurtër. Edhe pse nuk është interesant, it is really true.

 - Jian në Shën Gjonit, NB

Multikulturor dhe të ardhurit Qendra Burimore këtu ka luajtur një rol të madh në jetën time këtu. Ju merrni për të takuar njerëz nga të gjitha sferat e jetës, dhe vlerësojmë kulturat e ndryshme rreth jush. Unë kam diplomuar që nga viti dhe unë tani jam duke punuar për një kompani dua sajë në qendër multikulturore. I am glad I came here and decided to make this a second home for me.

 - Victoria në Shën Gjonit, NB

Unë u ngazëllyer me të vërtetë si unë ishte duke shkuar për të përjetojnë dëborë për herë të parë në jetën time. Ditën e parë të shkollës, ajo u storming. Unë ndoshta bien çift i kohës në rrugën për në shkollë në atë ditë. Ftohtë ishte e padurueshme për mua. Ende kam gjetur ajo ishte argëtim për të përballuar me motit. Gjëja më e bukur unë gëzuar pasi vijnë këtu ishte mjedisi i shkollës. Gjithkush është kaq mikpritëse dhe e dobishme. Unë kam qenë i përfshirë me klubin e ndryshme kulturore në shkollë. Kjo më dha mundësinë për të takuar shumë shokë nga pjesë të ndryshme të botës. Unë jam i bekuar në mënyrë që të ketë dy miqtë e mi më të mirë të cilin e kam takuar në Universitetin e New Brunswick Shën Gjonit. One is from Canada another one is from UAE.

Pasi kam përfunduar diplomimit tim, Unë kam qenë i përfshirë me Multikulturor Saint John dhe sapoardhurit Qendra Burimore. Këtu përsëri kam takuar shumë njerëz të ndryshëm nga rajoni përmes aktiviteteve të ndryshme. Pra, pasi unë kam lëvizur në Shën Gjonit, Kam pasur mundësi për të mësuar në lidhje me kulturë të ndryshme, food and I am enjoying it every bit of it.

 - Nazma në Shën Gjonit, NB

Rreth një muaj pas atij udhëtimi, Unë u punësua në Universitetin e New Brunswick (Saint John campus) në Zyrën Ndërkombëtare. Ata duhet të kenë me të vërtetë i pëlqente ajo që unë kishte për të thënë në lidhje me kulturën kubane, sepse në atë kohë, se ishte ajo për ndonjë përvojë multikulturor. Mbaj mend në të menduarit tim të parë ditën që kjo do të ishte kaq i çmendur, punuar drejtpërdrejt me studentët ndërkombëtarë, sepse unë nuk kanë ndonjë sfond multikulturor dhe, again, asnjëherë nuk e kishte lënë me të vërtetë Saint John. Deri në fund të ditës së parë, megjithëse, I knew that I had found my passion.

Mbi ardhshme 7 vjet, Kam pasur mundësi për t'u takuar studentët nga e gjithë bota. Mora mësime private në Korean dhe Mandarin. Kam marrë pjesë në çdo ngjarje multikulturor në kampus. Kam studiuar dhe ka përfunduar anglishten time të mësimdhënies si një certifikatë gjuhë e dytë dhe tutored studentët ndërkombëtarë. (Unë ende mbajnë në kontakt me shumë, përfshirë studentit tim të parë, Yuki nga Japonia.) Unë gjithashtu kishte mundësinë për të udhëtuar si pjesë e punës sime në UNBSJ dhe kam vizituar 11 Vendet në dy vitet e. Kam mësuar aq shumë gjatë kësaj kohe (duke përfshirë faktin se bota është aq i vogël ..... pasi takuan një njeri nga Sussex, NB, mësimdhënies në Kili!). Edhe pse unë nuk punojnë në UNBSJ anymore, Unë jam ende mjaft i afërt me një numër të studentëve ndërkombëtarë - shumë prej të cilëve kanë mbaruar tani. Disa kanë lëvizur nga e Krahinës, por shumica janë ende në New Brunswicpërsëricluding Vicky from Kenya who graduated and now works full-time at the Royal Bank.

Nëpërmjet punës së saj, Vicky ka takuar shumë njerëz që më njohin (e cila nuk është shumë e vështirë për b / c, again, Unë kam qenë në Shën Gjonit të gjithë jetën time) dhe ajo gjithmonë thotë njerëzve se çfarë kam bërë për ASAJ. Pak ka ajo e di atë që ajo ka bërë për mua! Unë vazhdoj për të mësuar aq shumë nga Vicky dhe të tjerët; pasioni im për multikulturalizmit waivers kurrë nuk. Dhe, ajo është e, No Doubt, për shkak të dashurisë sime të studentëve ndërkombëtarë si Vicky që mora një pozicion - UnëNBam qenë një nga dy njerëzit e parë punësuar - të fillojë Saint John Multikulturor dhe të ardhurit Qendra Burimore, where I still work today.

- Mary në Shën Gjonit, NB

One day the father of two little boys approached me and asked if I might give his sons more English-sounding names.   My own opinion was that they might want to keep their names in order to hold onto something familiar in this new place.  But their father was adamant.

Duke menduar për këtë tani, Unë e kuptoj se babai dhe unë ishin dy emrat duke i trajtuar si një simbol kulturor - Babai i tyre donte emrat që do të ndihmojnë djemtë e tij të përshtaten në këtë kulturë të re, and I was thinking about their names connecting them to the culture they had left behind.

Kam marrë çështjen seriozisht. , I hit on two names that were as close sounding as I could come to the names they had arrived with.

Gjatë viteve unë kam vëzhguar dhe mrekulluar nga vullneti dhe vendosmëria e këtyre familjeve Vietnamese për të vënë poshtë rrënjët e reja, work hard and thrive in their new home.   I wonder how Ian and Neil have fared with the names they were given as they launched into their Canadian lives.  I hope they’ve served them well.

- Mary në Alberta

- kredi photo: Refugjatët në pritje të transportit në anije peshkimi; PH2 Phil Eggman [Domain Publik], via Wikimedia Commons