Ang unang bagay na impressed sa akin pagkatapos kong dumating sa Saint John ay na ako biglang natanto na ako ay isang Tsino. Ako ay naiiba kaysa sa mga tao sa paligid sa akin. Ang mga ito ay Canadian at Ako Tsino. I didn’t have this feeling when I was in China because all others were Chinese too.

Pagkatapos ay sinimulan ko na isipin kung ano ang mga pagkakaiba sa mga. Unti-unti, Nakita ko ang mga pagkakaiba ay kahit saan! Halimbawa, Brian, aking homestay magulang, nagtanong sa akin para sa isang dessert pagkatapos ng isang tradisyonal na Chinese meal ko luto para sa kanya. Ang pagkabigo sa kanyang mukha pagkatapos kong sinabi sa kanya na nagkaroon walang dessert pagkatapos Chinese pagkain ginawa sa akin kahit nadama ko ginawang isang bagay talagang kahila-hilakbot. Uy, ito ay isang malaking pakikitungo para sa Canadian, ang dessert! May mga daan-daang mga halimbawa upang ipakita ang pagkakaiba sa kultura, especially between the East and the West.

Para sa unang ilang taon, lahat ng nakita ko ay ang pagkakaiba sa pagitan ng akin at sa iba pang mga Canadian. Na ginawa sa akin nangungulila sa bayan at ito ay isang mahirap oras. Gayunman, sa karunungan ng edad at oras, Napagtanto ko na ang lahat ng mga pagkakaiba sa mga katotohanan at sila ay doon man gusto ko ito o hindi. Din, sa kabilang dako, mayroon kaming higit pang mga pagkakatulad sa mga pagkakaiba, na kung saan ay higit pa meaningfully para sa akin upang tuklasin at bigyang-pansin. Sa panimula, namin ang lahat ng tumanda at kailangang mamatay sa ibang araw; namin ang lahat ay sicknesses sa pana-panahon; namin ang lahat ng mga madalas na kailangang magpaalam sa mga taong gustong-gusto namin at hindi na namin ang lahat ng minsan ay may sa gawin kung ano ang mapoot namin na gawin. Kami ay higit pa sa parehong kaysa sa pagkakaiba. Ako ay lubhang natutuwa na natuklasan ko na at mula sa araw na iyon na may ganitong konklusyon, Canada became my home.

Hindi magkano ang maaaring sabihin na may kasalukuyang mga limitasyon sa espasyo ngunit may mga ng maraming upang ibahagi. Gustung-gusto ko ang Canada at pakiramdam ko magandang pamumuhay dito!

- Xin sa Saint John, NB

-Larawan: © EdArias

Growing up as an immigrant child was hard. The first question I was often asked was “where are you from?” The easy answer was Pakistan. It was a part of me. Bukod sa, I thought living in Canada was difficult. I was bullied for being a “Paki”, my protective parents didn’t allow me to go to sleepovers and movies and my clothes smelled like the Pakistani spices my mom used in our traditional food. I was caught between two worlds and didn’t know how to reconcile them.

I am not sure when it happened but sometime during my elementary school years, saying that I was from Pakistan was no longer the easy answer to give. My memories and life in Canada became more familiar.  My parents encouraged me to celebrate and contribute to my new home and remember the one I left. I remember attending my Citizenship Ceremony and excitedly telling my 5^th grade teacher Mrs. Burnett that I was now a Canadian.

I volunteered at an MPP’s office and had my first trip to Ottawa where I called my mom from the Peace Tower at the Parliament of Canada in awe of where I was standing.

During my undergraduate years at the University of Toronto, I began to travel during the summers. Working abroad in various communities, I was asked the same question I had been asked in Canada “Where are you from?” I answered, “from Canada”

The next question was “Where are you really from?” In frustration, sometimes dismay, I would answer, “I was born in Pakistan but I grew up in Canada”. I was very proud of my Pakistani birth and early years but I was also very sure that my home was now Canada.

In 2009, my family decided to go back to Pakistan. I was excited and nervous. Before we left Canada, I remember thinking no one will ask me where I was from – I speak fluent Urdu, wear the traditional shalwar kameez and will not stand out in a crowd.

When we arrived in Lahore, I went out with my family and ordered a chana dish from a street vendor. I just started to eat it when a woman’s voice behind me quietly asked “App kahan se hain?” meaning “WherWhere are you from221;

I couldn’t believe it. Not here!

I was born only a few hours drive from Lahore in a town called Sargodha. I told her I was from Pakistan. She wasn’t convinced and asked again.

I said, “I was born in Pakistan but grew up in Canada.” We struck up a conversation and talked about our lives in different parts of world. I couldn’t help but think of the person I would be if my family had never left Pakistan. When I arrived back in Canada, I was overwhelmed by that unexplainable feeling of “home” when I saw Toronto.

Ngayon, I still get asked where I am from. To say that I am Pakistani-Canadian is the easy and the right answer to give. I may have been born in one part of the world and relish in the few memories I have but Canada is my home. Together, the two places have made me who I am and for that, I am grateful.

-Sadia in Mississauga

Kapag nag-iwan Liberia upang manirahan sa Canada, hindi ito ay magdadala sa iyo mahaba upang makilala ang maraming mga pagkakaiba sa kultura. Many Liberians back home would disagree with me because we believe that our culture is closely linked to North America since the country was established by free slaves from America. But it was quick for me to notice that our assertions are wrong.

Sa tabi ng aking bansang pinagmulan, Ako nanirahan sa tatlong iba't ibang mga bansa sa tatlong iba't ibang mga kontinente sa loob ng huling dekada. Canada na ngayon ang ika-apat na. Given ang aking mga karanasan, ito ay madali para sa akin upang makilala ang kultura mga pagkakaiba. Ano ay hindi madaling, bagaman, noon ay para sa akin upang ayusin upang ang pagbabago sa kultura. This confirms a saying in my country that “old tree can’t be bind easily”.

Ang dalawang taon ko na nanatili sa Canada, Ko na struggled sa pagtawag sa mas lumang mga tao sa pamamagitan ng kanilang unang pangalan. Kung sa tingin mo tungkol sa komunidad kung saan ang mga nakatatanda sa pinakamalaking pangkat ng edad, kaysa ay sa iyo na maunawaan kung ano ang mayroon ako upang pumunta sa pamamagitan ng pang araw-araw. Ngunit ito ay hindi isang problema para sa aking 8 taong gulang na anak na babae na inilipat sa Canada kapag siya ay lamang 20 buwan. Maaari niya madaling tumawag ng isang matatanda tao tungkol sa edad ng kanyang lola sa pamamagitan ng kanilang unang pangalan. Panatilihin ako sa nagpapaalala sa kanya na kung saan namin dumating mula sa ito ay hindi pinahihintulutan. Naniniwala kami na ang pangalan ng pagtawag ay ang unang hakbang sa pagpapakita ng "paggalang". Kaya humahawak ay naka-attach sa mga pangalan depende sa agwat sa edad at katayuan. Samakatuwid ang lahat ng mga magulang sa kapitbahayan ay alinman sa tiyuhin o tiyahin. Upang maiwasan ang pagtawag unang pangalan, I approach people without calling their name which at time looks awkward.

Din, Mabilis ako napansin na mga alagang hayop, ito ay pusa o aso ay isang mahalagang bahagi bahagi ng maraming mga kabahayan. Humanga ko kung gaano alagang hayop ay itinuturing na may karangalan at paggalang. Ako madalas magtaka ang gastos ng pagtataas ng isang alagang hayop, at pakiramdam ng paumanhin para sa libu-libong mga tao sa aking bansa na naninirahan sa mas mababa sa isang dolyar sa isang araw. Saan Ako ay mula sa, aso at pusa ay itinuturing naiiba. Anumang oras, ang aking anak na babae ay nagsasabi sa akin siya ay nais na maging isang gamutin ang hayop, Siguro kung gusto niya na sinabi niya ay lumaki hanggang sa Liberia. Dahil gamutin ang hayop ay hindi isang karera ng isang bata sa Liberia ay panaginip dahil tungkol sa mga hayop ay hindi kailanman kinuha sa vets. Bukod sa, I can’t remember seeing a section in the groceries store for pet food.

Ano humanga ako pinaka tungkol sa mga tao ng Atlantic Canada ay kanilang hospitality at kung paano mararating ang mga ito ay. Ito amazes sa akin kung paano magpasimula mga tao pag-uusap sa pamamagitan ng pakikipag-usap tungkol sa mga taya ng panahon. Sila ay madalas pumunta tulad nito, "Mayroon kaming isang magandang araw ngayon". Ang ganitong uri kilos, sa akin, breaks all communication bearers and creates a platform for communication.

 - William sa Saint John, NB

Kahit na ako ay nagsalita Ingles matatas kapag ako napunta sa Canada doon ay araw ng struggling sa Ingles naghihintay sa akin, along with French.

Pagkatapos 6 buwan nakatira sa Moncton, aking asawa at ako inilipat sa Ontario, dahil sa trabaho reson. Kami ay nanirahan doon para sa 2 taon at 2 buwan. Ito ay naiiba mula sa New Brunswick. I went to English LINC course there.

Ito ay taglamig kapag kami inilipat sa Ontario. Nagsasalita ng taglamig , kung saan ako na orihinal na nagmula sa mayroon lamang kaming ilang araw niyebe. Ito ay tremendously kagulat-gulat para sa akin upang makita ang halaga ng snow at makapal na yelo. Ito ay nakakatakot. Ang lahat ng mga naisip ko na noon ay tungkol sa "Bakit ako dito?"

Lamang ako ay nakatira sa Saint John para sa 19 days now but I think I like the good mix of culture here.

I certainly have been home sick quite bad and have experienced some hard days coming from cultural differences as well but I can cNBfortably say that I am glad that I came here because I experienced something that I could not have experienced back home.

- Shigeki in Saint John, NB

- Photo Credit: Fred Chartrand, Ang Canadian Press

Ang pangalan ko ay Sophie at Ako ay mula sa France. Ako dumating sa Canada noong nakaraang Oktubre, 2012 in Saint John. I remember when I arrived, lahat ng tao na ginamit upang hilingin sa mga tanong na ito:

“Naku, hindi ka Canadian? (dahil sa aking malinaw naman pranses tuldik), Ikaw ay pranses, mula sa Moncton, Quebec lungsod? Mula sa France? Talaga?! Bakit Saint John?”

Mukhang imposible na ang isang batang babae pranses pick Saint John bilang kanyang unang destinasyon sa Canada. Well ginamit ko upang sagutin: “Ko lang idagdag ang aking master sa Pransya at ito ay isang perpektong oras para sa akin upang aking unang karanasan sa isang banyagang bansa, sa labas ng aking kaginhawahan zone, sa ibang wika ngunit sa mga bansa na kung saan ko pa rin pakiramdam tulad ng bahay.” Ito ay talagang nakakatawa paano ang mga tao ay namangha na ako ay isang “real pranses”!

Sa katunayan Canada ay para sa akin, bago ako dumating, isang banyagang bansa ngunit talagang katulad sa France . At na rin ito ay ganap na naiibang!!

Una sa tingin mo ang pranses wika ay pareho, but not at all…Sa tingin mo ay makikita mo ang parehong uri ngngunit hindi sa lahatnot at all, at sa wakas ay sa tingin mo namin ibahagi ang parehong “kultura” ngunit muli ito ay talagang ganap na naiibang!

Bansa na ito ay talagang malaki, ang laki ng kotse, ang kalsada, ang mga puno, ang bahay, kahit ang pagkain at packaging!

As a french person I will take the example of food.

Kung pupunta ka sa isang restaurant, bahagi ang talaga malaki. Ngunit ito ay ok kung hindi mo na kailangang tapusin ang iyong ulam na maaari mong gawin ng isang sako para sa aso! Hindi mo na kailanman nakita ito sa France. Mahina Canadian tao na ang paparating sa France, bansa ng masarap na pagkain, at mag-iiwan ng talahanayan pa rin starving!

Muli, sa isang supermarket, ang proporsyon ng pasilyo Hindi pareho. Ang aisles ng gulay ay talagang menor de edad, ngunit ang chips, pizza, koka kola, frozen na pagkain, asukal, junk pagkain ay dalawang beses na mas malaki kaysa sa France. Tandaan ko ako ay naghahanap para sa tsokolate tab upang gumawa ng aking sariling cake. Tinanong ko ang isang tao mula sa mga shop at ipinakita niya ang aking “Handa paghahanda cake”, Sinabi kong walang gusto kong talagang maghurno ang aking cake, Sinabi niya sa akin talaga? Ngunit sa na handa na ang lahat? Siya ay hindi magagawang mahanap ako kung ano ako ay naghahanap para sa. Ang kultura ng pagkain ay talagang iba't ibang!

Ngunit pagkatapos ng isang mas mahusay na pang-unawa ng mga estilo ng pamumuhay, ang lagay ng panahon, tinatangkilik din ang mabuting bahagi ng pagkain tulad ng ulang, Canada ay isang mahusay na bansa na kung saan maaari mong simulan ang isang bagong buhay. Anumang bagay na gusto mong maging, maaari mong subukan sa Canada, and that’s why I fall in love with this country.

Maligayang pagdating sa Canada!

- Sophie sa Saint John, NB

1) Mga tao sa Saint John ay napaka-friendly na, especially to newcomers.

2) There are not heavy traffic here and you have less chance to meet heavy traffic.

3) The climate here is better than any other cities in NB.

4) You can eat more fresh sea foods because it is seaside city.

Gayon pa man, Ang mga tao ay palakaibigan ay ang pinaka mahalagang kadahilanan para sa atin na mabuhay dito. Pagkatapos ng dalawang araw’ bahay pangangaso, binili namin ang aming bahay. Napakaraming mga kaibigan ay sumigaw na kami ay ginawa ng isang nakatutuwang desisyon ngunit kami ay hindi kailanman ikinalulungkot ang aming pasya. Kami ay nakatira sa isang magandang buhay dito at sa aking anak na babae ang may gusto sa pag-aaral Sobra. Surely we try different sea foods very often.

Ito ang aking maikling kuwento. Kahit na ito ay hindi kawili-wiling, it is really true.

 - Jian sa Saint John, NB

The Multicultural and Newcomers Resource Center here has played a huge role in my life here. You get to meet people from all walks of life, and appreciate the different cultures around you. I have since graduated and I am now working for a company I love thanks to the multicultural center. I am glad I came here and decided to make this a second home for me.

 - Victoria in Saint John, NB

I was really excited as I was going to experience snow for the first time in my life. Very first day of the school, it was storming. I probably fall couple of time on the way to school in that day. The cold was unbearable for me. Still I found it was fun to cope up with the weather. The most beautiful thing I enjoyed after coming here was the environment of the school. Everybody is so welcoming and helpful. I was involved with different cultural club in the school. That gave me the opportunity to meet lots of friends from different part of the world. I am so blessed to have my two best friends whom I met at the University of New Brunswick Saint John. One is from Canada another one is from UAE.

After I completed my graduation, I was involved with the Saint John Multicultural and Newcomers Resource Center. Here again I meet lot of people from different region through different activities. So after I have moved to Saint John, I had the opportunity to learn about different culture, food and I am enjoying it every bit of it.

 - Nazma in Saint John, NB

Tungkol sa isang buwan pagkatapos na trip, Ako ay tinanggap sa University of New Brunswick (Saint John campus) sa International Office. Dapat talaga nila ang gumusto kung ano ako nagkaroon upang sabihin tungkol sa Cuban kultura dahil sa oras na iyon, na noon ay ito para sa anumang multicultural karanasan. Natatandaan ko sa aking unang araw na pag-iisip na ito ay pagpunta sa maging kaya mabaliw, nagtatrabaho nang direkta sa internasyonal na mga mag-aaral, dahil hindi ko magkaroon ng anumang multicultural at background, again, ay hindi kailanman talagang kaliwa Saint John. Sa pamamagitan ng dulo ng unang araw, bagaman, I knew that I had found my passion.

Sa paglipas ng susunod na 7 taon, Ako ay nagkaroon ng pagkakataon upang matugunan ang mga mag-aaral mula sa buong mundo. Kinuha ko ang pribadong mga aralin sa Korean at Mandarin. Ako dinaluhan bawat multicultural kaganapan sa campus. Ako pinag-aralan at natapos ang aking Pagtuturo Ingles bilang Pangalawang Wika certificate at tutored internasyonal mga mag-aaral. (Ako pa rin panatilihin sa contact na may maraming, kabilang ang aking unang mag-aaral, Yuki mula sa bansang Hapon.) Din ako ay nagkaroon ng pagkakataon na paglalakbay bilang bahagi ng aking trabaho sa UNBSJ at binisita ko 11 mga bansa sa loob ng dalawang taon. Natutunan ko kaya magkano sa panahon ng oras na ito (kabilang ang katotohanan na ang mundo ay kaya maliit ..... pagkatapos ng pagkakaroon ng nakamit ng isang tao mula sa Sussex, NB, pagtuturo sa Chile!). Kahit na hindi ko gumana sa UNBSJ ngayon, Pa rin ako ay masyadong malapit sa isang bilang ng mga internasyonal na mga mag-aaral - marami sa kanino pa nagtapos ngaymuling ilang mga inilipat sa labas ng Lalawigan, ngunit marami pa rin ang sa New Brunswick, including Vicky from Kenya who graduated and now works full-time at the Royal Bank.

Sa pamamagitan ng kanyang trabaho, Vicky ay nakamit maraming mga taong may alam sa akin (na kung saan ay hindi masyadong matigas b / c, again, Ko pa sa Saint John ang lahat ng aking buhay) at siya ay palaging nagsasabi sa mga tao kung ano ang ginawa ko para sa NIYA. Little ay alam niya kung ano ang kanyang nagawa para sa akin! Patuloy kong matuto kaya magkano mula Vicky at iba pa; ang aking mga simbuyo ng damdamin para sa waivers multiculturalism hindi kailanman. At, ito ay, Walang duda, dahil sa aking pag-ibig ng mga internasyonal na mga mag-aaral na tNBad ni Vicky na aking kinuha ng isang posisyon - ako ay isa sa mga unang dalawang tao bisikleta - upang simulan ang Saint John Multicultural at bagong dating Resource Centre, where I still work today.

- Mary sa Saint John, NB

One day the father of two little boys approached me and asked if I might give his sons more English-sounding names.   My own opinion was that they might want to keep their names in order to hold onto something familiar in this new place.  But their father was adamant.

Pag-iisip tungkol sa mga ito ngayon, Napag-alaman kong ang ama at ako ay parehong pagpapagamot ng mga pangalan bilang isang kultural na simbolo - ang kanilang ama Nais pangalan na nais makatulong sa kanyang lalaki ihulma ang bagong kultura, and I was thinking about their names connecting them to the culture they had left behind.

Ako kinuha ang bagay na sineseryoso. , I hit on two names that were as close sounding as I could come to the names they had arrived with.

Sa paglipas ng mga taon ko na sinusunod at marveled sa kalooban at pagpapasiya ng mga Vietnamese pamilya upang sugpuin bagong Roots, work hard and thrive in their new home.   I wonder how Ian and Neil have fared with the names they were given as they launched into their Canadian lives.  I hope they’ve served them well.

- Mary sa Alberta

- larawan credit: Refugee na naghihintay ng sasakyan sa pangingisda bangka; PH2 Phil Eggman [Public domain], sa pamamagitan ng Wikimedia Commons