Marrja e multikulturalizmit » fëmijë

Çfarë është në një emër?

Rae — Thu, 25 Jul 2013 00:02:16 +0000

Duke filluar në fund të 1970, I was actively involved in welcoming refugees from Vietnam – the “boat people” as they were then called – settling them into their new lives in Edmonton. My particular area of involvement was with children and I got to know many of the families very well.

One day the father of two little boys approached me and asked if I might give his sons more English-sounding names. My own opinion was that they might want to keep their names in order to hold onto something familiar in this new place. But their father was adamant.

Duke menduar për këtë tani, Unë e kuptoj se babai dhe unë ishin dy emrat duke i trajtuar si një simbol kulturor - Babai i tyre donte emrat që do të ndihmojnë djemtë e tij të përshtaten në këtë kulturë të re, and I was thinking about their names connecting them to the culture they had left behind.

Kam marrë çështjen seriozisht. , I hit on two names that were as close sounding as I could come to the names they had arrived with.

Gjatë viteve unë kam vëzhguar dhe mrekulluar nga vullneti dhe vendosmëria e këtyre familjeve Vietnamese për të vënë poshtë rrënjët e reja, work hard and thrive in their new home. I wonder how Ian and Neil have fared with the names they were given as they launched into their Canadian lives. I hope they’ve served them well.

- Mary në Alberta

- kredi photo: Refugjatët në pritje të transportit në anije peshkimi; PH2 Phil Eggman [Domain Publik], via Wikimedia Commons

Përtej Words

Rae — Mon, 10 Jun 2013 15:22:36 +0000

Unë mendoj ime e parë “shumëkulturore” përvojë ishte si një fëmijë të vogël, shumë vite më parë, hipur në trenin nga Vankuveri në Winnipeg. Mbaj mend që kam luajtur me disa fëmijë të tjerë — Asnjë prej të cilëve flet anglishten. Disi, ne kemi arritur të komunikojmë dhe kjo ishte një kënaqësi, enjoyable experience.

It wasn’t until I was much older that I started to wonder how we could possibly have managed to communicate without a common language.

Pastaj, në 2008 Unë udhëtova për në Rumani me një nga kushërinjtë e mi. Ne kemi kërkuar për të parë se ku gjyshërit tanë dhe gjyshërit e madhe kishte ardhur nga. Neither of us spoke a word of Romanian.

Ende, një ditë kur ishim duke vizituar Lasi në veri-lindje të Rumanisë, Kam kaluar rreth gjysmë ore në “bisedë” me një burrë rumun të cilët nuk flisnin anglisht. Disi ne kemi arritur të komunikojmë dhe mësova se ai kishte një grua dhe dy fëmijë (ai më tregoi fotot e tyre) and that he now worked as a security guard.

Në një ditë tjetër, ndërsa ne ishim në një galeri arti, Unë kisha një bisedë me një burrë që nuk flasin anglisht, por e kuptuan atë në një farë mase. Ai jo vetëm që foli rumune, ai gjithashtu foli Jidisht — and it just so happens that Yiddish was my first language and I still understand it if it is spoken slowly.

Pra, ai foli në jidish dhe unë foli në gjuhën angleze dhe ne kemi mësuar se familja e tij dhe e imja kishte ardhur nga shtetl njëjtën (provincial) north of Iasi.

Këto eksperienca më kanë mësuar se komunikimi është shumë më shumë se të paturit e një gjuhë të përbashkët. Duke qenë të hapur për të përdorur të gjitha shqisat tona, ne mund të komunikojnë përtej gjuhës dhe duke bërë kështu, even a brief encounter can be deeply moving.

- Sara Powell në lumin, BC

Jeta Me Grace

Rae — Fri, 29 Mar 2013 20:57:49 +0000

Nëna ime ishte një zonjë shtëpie dhe rritur gjashtë fëmijë; familja jonë u zhvendos çdo tre vjet me punën e babait tim. Me kalimin e kohës, Unë vendosa edhe unë do t'i shërbejë vendit tim dhe komunitetit time si një oficer policie; Unë gjithashtu e dinte kam kërkuar që fëmijët e mi të kenë rrënjë që do të zbutur punën time ndryshim dhe udhëtimit burrit tim. Si mund të bëj të gjitha?

Lady në agjenci dado vënë pjesë së bashku. Ajo kishte marrë vetëm një kërkesë nga një grua me emrin Grace i cili kishte katër fëmijë të vet e saj. Grace kërkuar një punë që ishte në afërsi të shtëpisë së saj dhe se do të strehojë vet kujdesin e saj familjare duhet. Ajo mori vetëm një takim për Grace dhe unë të vendosë që ne mund të punojnë së bashku. Kjo ditë ishte edhe fillimi i një miqësie të përjetshëm. Nëse bojskautizëm dyqanet kopsht së bashku në fshehtësi pranverës apo tregtare dëshironi listat për Krishtlindje, we have enjoyed each other’s company and supported each other when we were needed.

Bijat e saj babysat fëmijët e mi; fëmijët e mi ishin shoqëruesit në dasmën e vajzës së saj; Auntie dhe Grace ishte i pari për të ftuar graduations shkollës dhe për dasmën e djalit tim verën e kaluar. Mbi tridhjetë vjet më vonë ne kemi ngrënë ushqim Trinidadian, priti miqtë dhe familjen nga "shtëpia" mbrapa, dhe tani më në fund do të Trinidad të përjetojnë "prapa" në shtëpi së bashku. Aventurat tona vazhdojnë! Pyes veten se çfarë jeta ime do të kishte qenë si pa Grace ...

- Margaret në deltën, BC

Hulumtimi Blog 5: Nga fëmijët tek prindërit

Rae — Wed, 06 Mar 2013 23:07:42 +0000

Prindërit janë shkruar në lidhje me ata shohin kërkimi kulturor ndodh në jetën e fëmijëve të tyre dhe gjetjen e disa urtësi në atë që bëjnë fëmijët – dhe nuk e shohin. Check out kontributet nga:

Geoff, Një Pasqyrë e tre brezave
Borë en, Tani që unë jam i interesuar, Çfarë është Emri im?
D ebbie, Mësimet Festa
Ai Babai im ka lindur dhe është rritur në Xhamajka. Ai erdhi në Vankuver si një student dhe atje u takua my mom, një vajzë nga Oakville, Ontario prindërit e të cilëve kishin emigruar nga Skocia dhe i cili ishte gjithashtu një student. Një gjë çoi në një tjetër dhe, si ata përfunduar studimet e tyre ata kishin planifikuar martesën e tyre. I still cannot fathom that mom’s parents refused to attend her wedding because she was marrying this dark skinned guy.

Fast përpara disa vjet dhe unë jam tetë vjet. Gjyshja ime ka vdekur disa vite më parë; gjyshi im është duke jetuar në shpinë të tij në Oakville. Nëna ime bën një udhëtim atje për të vizituar dhe përfundon duke e çuar atë në shtëpi në Vankuver për të jetuar me ne, ku ai ishte pjesë e familjes për vitet e ardhshme trembëdhjetë derisa vdiq. Kjo nuk ishte ekspozimit ime e parë për vlerat që unë u rrit me, but it is the example that has stuck with me.

Për këtë ditë, Unë do të ecin nëpër rrugë dhe njerëzit do të ndalojë mua dhe thoni: "Ju jeni një Wong, nuk jeni ju?"Në mënyrë të pashmangshme do të zbuloni se ndoqi shkollën fillore së bashku apo u rrit në të njëjtën lagje dhe ata mua më kujtoni nga ajo kohë. Si një nga tre fëmijët e errët - dy të tjerë qenë vëllezërit e mi – në shkollën time, në kishën time, në lagjen time, kemi qëndruar jashtë nga turma. Unë do të doja të mendoj se kjo ishte për shkak se prindërit e mi prirur që të vishen një na triplets, por unë e di se ishte ngjyra e lëkurës sonë. Dhe ne u rrit deri në Surrey. Try walking down any street in Surrey today – it might be easier to count the number of white faces you see rather than the brown ones.

Tani unë të parë multikulturalizmit përmes lenteve të fëmijëve të mi. Nga 25 fëmijët në klasën e vajzës sime të klasës një ju do të gjeni ndoshta njëzet e etnive të ndryshme. Më e rëndësishmja, këto dallime janë festohet. Ku tjetër do të gjeni Sahej saj shokun e klasës veshur si Abraham Lincoln për Halloween Historike, ose xhenxhefil veshur si Aretha Franklin? U, ngjyra është diçka që ju të pikturoj me, jo tonin e lëkurës dikujt. We should all be so lucky to see the world that way.

- Geoffrey në Victoria

Një Vizioni i Ngjyra në moshën pesë

Rae — Wed, 20 Feb 2013 07:28:09 +0000

Unë jam në dijeni të jetuar në një vend multikulturor. Fakti që unë jam i vetëdijshëm për këtë, është pika e tregimit tim. 5 vjeç, he came home from daycare talking incessantly about a boy he played with that day. Unë kam qenë duke u përpjekur të deshifroj që djali ishte, kështu që e pyeta djalin tim për të përshkruar atë. Ai më tha emrin e tij dhe më pas vazhdoi të më thoni ngjyrën e pantallona e tij, tingujt e qeshur e tij dhe vendin e tij “cubby” in relation to my son’s.

Të nesërmen i kërkova stafit të theksoj mik të ri djalit tim. Ai ishte i bindur, kec largohet në qoshe – me 4 fëmijët e tjerë kërcim rreth tij. Miratuar disa vite më parë nga Sierra Leone, ai ishte i vetmi fëmijë zi në çerdhe. Djali im kishte përshkruar ngjyrën e tij të lëkurës, Unë do të kanë njohur se kush ishte ai çast. Megjithatë, kjo nuk ishte ngjyra e lëkurës apo djalit theks se regjistruar me djalin tim si “tjetër”, përkundrazi ai ishte zëri i qeshur tij dhe ngjyrën e pantallona e tij. . – Erin në Vankuver