Hızlı ileri bir kaç yıl ve ben sekiz yaşındayım. Büyükannem daha önce bir kaç yıl öldü; dedem Oakville kendi sırtında yaşıyor. Annem ziyaret etmek orada bir gezi yapar ve bizimle birlikte yaşamak için Vancouver'a onu eve getirerek biter, Ölene dek o sonraki on üç yıl boyunca ailesinin bir parçası olduğunu burada. Ben büyüdüm değerleri benim ilk pozlama değildi, but it is the example that has stuck with me.

Bu gün için, Ben sokakta yürürken olacak ve insanlar beni durdurup diyecek: "Sen Wong sensin, sen değilsin?"Kaçınılmaz Beraber ilköğretim okulu katıldı ve aynı mahallede büyüdük olduğunu keşfedeceksiniz ve o zaman beni hatırla. Üç koyu çocuklardan biri olarak - diğer iki kardeşlerim olmak – benim okulumda, benim kilisede, Çevremde, Biz kalabalık göze çarpıyordu. Ailem bize bir üçüz elbise eğiliminde çünkü öyleydi düşünmek istiyorum, ama derimizin rengi olduğunu biliyorum. Ve biz Surrey büyüdü. Try walking down any street in Surrey today – it might be easier to count the number of white faces you see rather than the brown ones.

Şimdi benim çocukların merceğinden çokkültürlülük görüntüle. Out of 25 Kızımın dereceli bir sınıfta çocuklar belki yirmi farklı etnik bulacaksınız. Daha da önemlisi, bu farklılıklar kutlanır. Başka nerede Tarihi Cadılar Bayramı için Abraham Lincoln gibi giyinmiş onun sınıf arkadaşı Sahej bulur, ya Zencefil Aretha Franklin gibi giyinmiş? Onlara, renk ile boya şeydir, Birinin cilt değil sesi. We should all be so lucky to see the world that way.

- Victoria Geoffrey

Ertesi gün oğlumun yeni arkadaşı işaret personel sordu. O emindi, köşeye giden çocuk – ile 4 Diğer çocuklar onun etrafında zıplatma. Sierra Leone birkaç yıl önce kabul edilmiş, o kreşten sadece siyah bir çocuktu. Oğlum derisinin rengi tarif olsaydı, Ben o anında kim bilebilirdi. Ancak, o kadar oğlum ile kayıtlı çocuğun cilt rengi veya vurgu değildi “farklı”, doğrusu onun kahkaha ve pantolonunun renk sesiydi. .     – Vancouver Erin