Keluarga saya pergi untuk makan malam lebih awal daripada biasa malam itu. Seperti yang kita dapati tempat duduk di sebelah pintu masuk di restoran yang luas, kita dapati sebuah keluarga India makan seterusnya kepada kami. Saya gembira untuk melihat ini kerana ia bermakna makanan dalam budaya saya yang dikongsi dengan kumpulan-kumpulan budaya lain! Relit keseronokan saya hanya 5 minit selepas itu apabila beberapa Eropah berjalan ke dalam masakan. Mereka bersungguh-sungguh duduk dan mengarahkan dua mangkuk bubur tauhu. Kerana personaliti mencuri dengar saya, Saya mendengar lelaki itu cuba untuk mengumumkan nama hidangan dalam bahasa Cina. Walaupun masalah itu, boy dan lelaki itu ketawa dan memahami bahawa ia adalah semua sebahagian daripada pengalaman budaya. Dengan senyuman pada muka saya, a small chuckle even erupted from my mouth as I gulped down a mouthful of my noodle soup.

Pada masa makan malam saya berada di atas, restoran itu dipenuhi dengan keluarga dari semua budaya dan perbualan dari semua jadual digabungkan dalam melodi sekurang-kurangnya lima bahasa yang berbeza. Itu adalah muzik ke telinga saya. Ia mewakili kepelbagaian budaya yang wujud di tempat makan malam hujung minggu saya, bandar saya, and ultimately – Canada.

Seperti yang saya bangun untuk meninggalkan restoran, mata saya memandang ke atas keluarga India lagi, pasangan Eropah yang kini penamat bubur mereka, dan seorang ibu Nigeria yang pencerobohan cuba untuk mengawal anaknya menangis. Apabila saya akhirnya keluar pintu, Saya membaca seluruh teks Mandarin dan gading "Bashu Renjia" surat di pintu lagi. Walaupun mereka adalah kata-kata dari budaya saya, mereka tidak mengecualikan yang banyak budaya lain di dunia dari menikmati makanan di dalam. Akhirnya, ia mungkin kelihatan Cina di luar, but it is a multicultural wonderland on the inside.

 - Jimmy di Mississauga

Nota Editor: Lima penerima Seva Fellowship tahun ini, satu program untuk pemimpin muda yang bercita-cita di Wilayah Peel Ontario, setiap menulis cerita sebagai sebahagian daripada program fellowship.  Their contributions are grouped together here.

Par l’entremise de nouveaux amis, Saya bertemu dengan seorang lelaki yang menawan di Calgary, Artis Inggeris yang membuatkan saya mahu melupakan rancangan saya untuk kembali ke Quebec. Ia adalah benar bahawa tidak ada cara yang lebih baik untuk belajar bahasa - atau melupakan perbezaan bahasa. Afin de rester avec lui, Saya meninggalkan Banff, mendapat pekerjaan di Calgary dan memulakan prosiding untuk dimasukkan ke Universiti Calgary. Ia adalah pertama sekali yang saya telah menguasai menulis dalam bahasa Shakespeare, apa yang saya digunakan berikutan malam. Saya ditemui oleh peluang yang terdapat di University of Calgary pusat Perancis, un endroit dédié à la conversation pour les étudiants de la langue de Molière. Ia adalah tempat yang sempurna untuk memenuhi Francophiles. À Calgary, Saya sering mendengar menahan diri sama : "Saya belajar keasyikan Perancis, mais je ne peux pas le parler maintenant. Saya lebih suka bertutur bahasa Perancis ". Pusat, Saya mempunyai peluang untuk bekerja beberapa jam setiap minggu sebagai pengajar pelajar Perancis dan bantuan, comme moi, mahu menjadi lebih selesa dalam bahasa baru. Ini adalah di mana saya dapati bahawa jika dua orang tidak mempunyai bahasa ibunda yang sama, bahasa pertama mereka bercakap sering bahawa mereka akan terus menggunakan. Vingt ans plus tard, apabila saya bercakap dengan rakan John saya, Saya tahu di Pusat Perancis dan yang kini tinggal di Vancouver, c’est toujours en français.

Saya sentiasa mendebarkan kenangan tempoh ini belia saya di Alberta. Ia juga merupakan titik permulaan kekecewaan saya bahawa kita begitu jauh daripada menjadi sebuah negara yang benar-benar dwibahasa. Apa yang terperangkap dengan saya persahabatan dengan orang yang telah membuat usaha untuk datang kepada saya dengan pelbagai cara, kerana saya berjalan ke arah mereka. Je crois que c’est une des raisons pour lesquelles parler anglais demeure un grand plaisir pour moi.

- Annie à Montréal

******************************

Like many young Quebecers, Saya pergi Barat, mencari pekerjaan musim panas dan untuk melibatkan diri dalam bahasa kedua saya, English. Saya 21 years old, dengan basikal gunung, beg tidur dan dahaga untuk Seperti banyak Quebecers mudaff pada bulan April 1994 just before the tourist season, Saya Bahasa Inggeris di asramtahunemasa saya mencari kerja. Tempat itu dipenuhi dengan Quebecers francophone, dan jadi saya melanda sehsejurus sebelum musim pelanconganang gadis dari Jepun yang mengajar saya untuk mengira dalam bahasa dia, which was very useful when serving Japanese customers in the shop where I finally worked all summer.
Through new friends, Saya bertemu dengan seorang budak yang menawanMelalui kawan baruang artis yang berbahasa Inggeris yang membuatkan saya mahu melupakan rancangan saya untuk kembali ke Quebec. It is true that there is no better way to learn a language – or to forget what a difference language makes.

Saya mempunyai banyak mendebarkan kenangan tempoh ini belia saya di Alberta. Saya juga ingat ia sebagai permulaan kekecewaan saya dalam kemungkinan sebuah negara yang benar-benar dwibahasa. . Apa yang telah tinggaAnnie di Montrealalah persahabatan dengan orang-orang yang membuat usaha untuk datang ke arah saya dalam semua jenis cara, kerana saya telah pergi ke arah mereka.  I think this is one of the reasons why speaking English remains a great pleasure for me.

- Annie in Montreal

kredit gambar: <a href=”http://www.flickr.com/photos/mfakheri/3165040536/”>mohammadali</a> melalui <a href=”http://photopin.com”>photopin</a> a href =ref=httphttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0 /”>ccsatult;/a>