اول من به یاد داشته باشید درک بود که وجود دارد “تفاوت” بین مردم ژاپن و “انگلیسی” overhearing مواج بحث در مورد ازدواج در انتظار “سفید” boy and a Japanese girl.

او پسر از نانوا محلی بود و او دختر یک خیاط بود. (حافظه من فکر می کند – من فقط در مورد درجه بود 4) آنها بسیار خوشحال به نظر می رسید به من. He smiled at her a lot and his parents and her parents seemed to be friends.

من به یاد داشته باشید مادرم دفاع از این زوجهای خوشبخت’ تصمیم. She was outraged that there were some people who would glare at the couple or turn away when they walked by.

I know that they did marry and my wish is that they had a wonderful rich and happy life together.

من تا ابد سپاسگزار به مادرم که, از طریق عمل و کلمات عاقل, gave me a life long gift of the ability to honour diversity.

- مرلین در سال قبل از میلاد