Έτσι είναι ειρωνικό το γεγονός ότι όταν ήμουν 24 ετών και ψάχνει για κάτι για να το κάνουμε ήταν Scottish μητέρα μου που μοιράστηκαν τη συνταγή για Antipasto μαζί μου. Αποδεικνύεται ότι είχε γίνει αρκετά ειδικός στο να καταστήσει αυτό το πολύ ιταλική συνταγή – in an effort to fit in with my dad’s family.

Επίσης, είναι ειρωνικό το γεγονός ότι μου συνεργάτης-in-making-ορεκτικά είναι ιρλανδικής καταγωγής. Και έτσι η Σέλτικ-ιταλική παράδοση Antipasto συνέχισε. Κάθε χρόνο από το 1979 έχουμε κάνει ορεκτικό μαζί. Έχουμε γελάσει μαζί, φώναξε μαζί και σπασμένα περισσότερο από το μερίδιό μας από Mason βάζα μαζί. Πάνω από ένα αχνιστό κονσερβοποιό έχουμε μοιραστεί τις χαρές και φόβους της ζωής μας, τις οικογένειές μας μεγάλωσε. Antipasto Day became a tradition we cherish.

This year something magical happened.

Χωρίς πολλή οργάνωση από την πλευρά μας τις κόρες μας (και η κόρη μία κόρη του) εμφανίστηκε για να βοηθήσει με Antipasto. Εκεί είχαν τεμαχισμό, ομιλία, νευρικά γεμίζοντας τα δοχεία, για πρώτη φορά, και μοιράζονται τις αναμνήσεις μιας ζωής. Ως "μου Antipasto φίλου και κοίταξα ο ένας τον άλλο σε όλη την αίθουσα και οι δύο ξέραμε ότι ήμασταν ενσωμάτωση αυτής της παράδοσης στην επόμενη γενιά. Από τη νότια Ιταλία, στο σκωτσέζικο μητέρα μου, σε υβριδικά ιταλικής ιρλανδική ομάδα μας.. σε δικά μας παιδιά που είναι ένα θαυμάσιο μίγμα της Ιρλανδίας, Σκωτσέζικο, Ελβετός, Γαλλικά Καναδά, Swiss ... Antipasto ζει. And each jar contains rich memories and stories that nourish us inside and out.

-Μαρία στο Βανκούβερ