ทำให้วัฒนธรรมหลากหลาย » พ่อแม่

โครงการครอบครัว: ลูกสาวสะท้อนให้เห็นถึงการเป็นโฮโมเซ็กช

แร — Fri, 08 Mar 2013 20:33:11 +0000

ผมเกิดมาในเมืองแวนคูเวอร์ใน 1960. ฉันตาทวด, ศาสนาคริสต์, มาที่นี่มาจากประเทศจีนเพื่อช่วยเหลือชาวจีนที่ถูกสร้างทางรถไฟ CN. เมื่อพ่อของฉัน (จีน) ตกหลุมรักกับแม่ของฉัน (ดัตช์ไอริช) และต้องการที่จะแต่งงานกับเธอ, ครอบครัวของเขาไม่เห็นด้วยมัน. ครอบครัวของแม่ของฉันไม่ชอบความคิดที่ทั้ง — พวกเขาลังเลที่จะให้ความเห็นชอบของพวกเขา แต่นั่นก็เป็นเพียงเพราะเธอกำลังตั้งท้อง. พวกเขาไม่เคยแต่งงานเพราะการแต่งงานระหว่างเชื้อชาติ, ตอนนั้น, ก็ไม่ได้รับการยอมรับ. Both of my parents have terrible memories of how they were treated in those days.

เติบโตขึ้นมาสองเชื้อชาติในแวนคูเวอร์เป็น, ส่วนใหญ่, ประสบการณ์ที่น่ารื่นรมย์สำหรับฉัน. However, เป็นผลมาจากกำมือของชนชั้นประสบการณ์มากระหว่างเกรดสี่และแปด, เงาของความมืดที่ใช้ในการทอมากกว่าสุขความทรงจำของฉัน. โดยตรงกันข้าม, พี่ชายต่างมารดาของฉันสองเชื้อชาติและน้องสาวที่เป็น 18 และ 20 ปีที่อายุน้อยกว่าฉัน, have never experieแต่cist attitudes directed towards them.

เมื่อเปรียบเทียบประสบการณ์ของฉันที่พวกเขา, ผมสามารถดูว่ามากเวลามีการเปลี่ยนแปลง, โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อจีน. Society has figured out that Chinese people are capable of more than just working in Chinese restaurants and laundrymats.

วัฒนธรรมหลากหลายมีวิธีมานานในช่วง 40 ปี; however,ที่ไม่ได้กล่าวชนชาติที่ได้รับการกำจัดให้สิ้นซาก. กระนั้น,ความคืบหน้าให้เราได้ทำ, ผมมั่นใจว่าเราสามารถและจะบรรลุอย่างแท้จริงใจกว้าง, ยอมรับ, multicultural society.

- Lori-Ann ใน BC

บล็อกวิจัย 5: ตั้งแต่เด็กไปจนถึงผู้ปกครอง

แร — Wed, 06 Mar 2013 23:07:42 +0000

ผู้ปกครองจะเขียนเกี่ยวกับการนำวัฒนธรรมที่พวกเขาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของเด็กของพวกเขาและหาบางอย่างในภูมิปัญญาสิ่งที่เด็กทำ – และไม่เห็น. ตรวจสอบผลงานจาก:

ภาพรวมของสามชั่ว

แร — Fri, 22 Feb 2013 02:58:26 +0000

พ่อของฉันเกิดและเติบโตในจาไมกา. เขามาถึงแวนคูเวอร์เป็นนักเรียนและนั่นเขาได้พบแม่ของฉัน, สาวจาก Oakville, ออนตาริพ่อแม่อพยพมาจากสกอตแลนด์และที่ยังเป็นนักศึกษา. สิ่งหนึ่งที่นำไปสู่อีกและ, ขณะที่พวกเขาจบการศึกษาของพวกเขาพวกเขาวางแผนที่จัดงานแต่งงานของพวกเขา. I still cannot fathom that mom’s parents refused to attend her wedding because she was marrying this dark skinned guy.

ข้างหน้าอย่างรวดเร็วไม่กี่ปีและฉันอายุแปดขวบ. ยายของฉันได้ตายหลายปีก่อนหน้านี้; คุณปู่ของฉันอาศัยอยู่บนหลังของเขาเองในโอก. แม่ของฉันทำให้เดินทางกลับไปเยี่ยมและจบลงพาเขากลับบ้านไปแวนคูเวอร์จะมีชีวิตอยู่กับเรา, ซึ่งเขาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวสำหรับสิบสามปีถัดไปจนกระทั่งเขาเสียชีวิต. มันไม่ได้เปิดเผยเป็นครั้งแรกของฉันไปที่ค่าที่ฉันเติบโตขึ้นมาด้วย, but it is the example that has stuck with me.

จนถึงวันนี้, ผมจะเดินไปตามถนนและผู้คนจะหยุดฉันและพูด: "คุณวงศ์, คุณไม่?"ฉันจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ค้นพบว่าเราเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมศึกษาร่วมกันหรือเติบโตขึ้นมาในย่านเดียวกันและพวกเขาจำผมได้จากเวลาที่. เป็นหนึ่งในสามเด็กมืด - อีกสองคนถูกพี่ชายของฉัน – ในโรงเรียนของฉัน, ในคริสตจักร, ในละแวกของฉัน, เรายืนออกจากฝูงชน. ฉันต้องการที่จะคิดว่ามันเป็นเพราะพ่อแม่ของฉันมีแนวโน้มที่จะแต่งตัวเราแฝด, แต่ฉันรู้ว่ามันเป็นสีของผิวของเรา. และเราเติบโตขึ้นมาในเซอร์เรย์. Try walking down any street in Surrey today – it might be easier to count the number of white faces you see rather than the brown ones.

ตอนนี้ผมดูมีวัฒนธรรมหลากหลายผ่านเลนส์ของลูก ๆ ของฉัน. ออกจาก 25 เด็กในลูกสาวของฉันเกรดหนึ่งชั้นเรียนที่คุณอาจจะได้พบกับยี่สิบชาติพันธุ์ต่าง ๆ. ที่สำคัญกว่า, ความแตกต่างเหล่านี้จะมีการเฉลิมฉลอง. ที่ไหนที่คุณจะได้พบกับเพื่อนร่วมชั้น Sahej แต่งตัวเป็นอับราฮัมลินคอล์นสำหรับประวัติศาสตร์ฮาโลวีนของเธอ, หรือขิงแต่งตัวเป็นอรีธ่าแฟรงคลิน? ให้กับพวกเขา, สีเป็นสิ่งที่คุณวาดด้วย, ไม่ได้เสียงของใครบางคนผิว. We should all be so lucky to see the world that way.

- เจฟฟรีย์ในวิกตอเรีย