In 1964 mijn man, 4-jaar oude zoon en ik emigreerden van Schotland naar kleine stad Ontario – Orillia, Stephen Leacock's Mariposa. We werden snel geassimileerd in de voornamelijk witte Kaukasische bevolking, vele zijn tweede en derde generatie afstammelingen van de eerste kolonisten. Het was een gemakkelijke overgang voor ons van het ene land naar het andere. We werden aanvaard en verwelkomd en er waren diverse allochtone families uit Engeland en Schotland wonen er al, samen met een kleine, well established Italian community.

It was not the norm for aIl newInmers.

In 1967 I saw a young Asian couple with a little boy carrying their laundry to a nearby laundromat and commented to my husband on how strange and lonely it must be for them as they were the only Asian family in our small town. Het bleek dat de jonge man was een chemicus die voor hetzelfde bedrijf werkte als mijn man. Hij en zijn vrouw en zoon was net aangekomen uit Seoul, Zuid-Korea dus hebben we besloten om uit te vinden waar ze woonden, en hen uitnodigen om met ons mee voor een ritje hen te laten zien op het gebied. Hun namen waren Yong en Jong Jin Song en hun twee jaar oude zoon heette Sonny. Yong sprak zeer goed Engels, maar Jong, Hij was een leraar, sprak geen Engels. Ze woonden in een trailer park, hebben gehad moeite huren geschikte accommodatie, due in part to their ethnicity.

Na een heerlijke dag rijden ze door het Muskoka gebied, ontwikkelde een relatie die duurde tot op heden. We hebben nu lachen over dat uitje. Jong en ik zitten in de achterkant van de auto met onze twee kleine kinderen, glimlachen en knikken naar elkaar en niet begrijpen van een woord een van ons zei, onze zeven jaar oude zoon zitten tussen de mannen die als vertaler voor Yong als mijn man had een zeer sterke Schotse accent en Yong kon niet begrijpen sommige woorden.  From that day we became their Canadian family.

We hebben deelden hun verdriet als Sonny werd gedood spelen straat hockey, hun geluk toen hun drie dochters werden geboren en de dag dat ze werd trots Canadese burgers. Over the years our lives and those of our children have been enriched through this friendship and learning of another culture.

Het was ons geluk van de dag Jong en Yong ja gezegd tegen dat station. Little did we know it was the beginning of a long and mutually enriching journey together.

- Audrey in Vancouver