Προχωρώντας προς τα εμπρός, τώρα έχω κολλήσει έντονα την απόφασή μου και έχουν ενσωματωθεί στο πυρήνα μου. Παρά το γεγονός ότι κατά καιρούς υπήρχαν θύλακες αντίστασης που ερωτήθηκαν τι έκανα και δεν καταλαβαίνουν, ήταν τότε που ανέλαβα την ευθύνη να κάνει τη αγνοούν, γνωρίζει τις πραγματικές προθέσεις μου. Στιγμές όπου οι άνθρωποι θα αθώα ρωτήσω πόσο καιρό είναι τα μαλλιά σας? Για την συνέχεια, γιατί φορούν τουρμπάνι? και τώρα πιο πρόσφατα με την, Δεν είναι ποτέ πρόκειται να ξυρίσετε? Οι ερωτήσεις όπως αυτούς πιστεύω ότι βοήθησε σχήμα προσωπικότητά μου επειδή μου προκάλεσε συνεχώς να αμφισβητήσει ποιος είμαι. Δεν είναι μόνο ότι, αλλά με έχουν διδάξει ταπεινότητα, discipline and a natural sense for wanting to motivate others.

Μεγαλώνοντας έγινε το κέντρο της προσοχής σε πολλές περιπτώσεις με τη μοναδική ταυτότητά μου – Θα ήθελα να παρουσιάσω φυσικά τις πεποιθήσεις μου σε άλλους ανθρώπους. Now presentations are like my eneΩστόσο are one of my favorite things to do in the entire world. Έτσι, όταν μεγαλώνω ένα από τους βασικούς στόχους μου είναι να γίνει κινητήριος ομιλητής και με μία απόφαση μου από νωρίς στη ζωή μου ήταν σε θέση να ανακαλύψουν τον έρωτα της ζωής μου. Τώρα, Έχω ήταν σε θέση να φιλοξενήσει τις ετήσιες εκθέσεις Vaisakhi στο Rick Hansen Γυμνάσιο για τρία συναπτά έτη τώρα. Πιο πρόσφατα, Μου δόθηκε η ευκαιρία να κάνει μια ομιλία σε ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα στο Τορόντο. Η εκδήλωση ήταν η Σιχ Gala Centennial, όπου και πάλι τις ικανότητές παρουσίασή μου έλαμψε μέσα στο μεγάλο πλήθος διαφορετικών που δεν είχε τίποτα να δώσει πίσω σε μένα, αλλά η αγάπη. Σε σχέση με την αγάπη, κατά την πιο πρόσφατη εμπειρία μου ταξιδεύει στην Καλιφόρνια υπήρχε ένα σημείο όπου ήμουν με τα πόδια γύρω από τον εαυτό μου και ένα κορίτσι με πλησίασε και είπε: «Ειλικρινά αγαπώ απλά εργαλεία κεφάλι σας!»Και έφυγε. Απλές ενδείξεις όπως ότι μου έχουν δώσει τη διαβεβαίωση ότι έχω βρεθεί πραγματικά την ταυτότητά μου. Πάλι, Τίποτα από αυτά δεν θα είχε ποτέ ήταν δυνατό αν δεν ήταν για το όμορφο παρόν πολυπολιτισμικότητα γύρω μου. Με τόσα πολλά άτομα ποικιλομορφία είναι πιο ανοιχτή και την αποδοχή. Για το λόγο αυτό ήμουν σε θέση να κάνουν μια τέτοια μεγάλη αλλαγή σε μια μάλλον ομαλό τρόπο, χωρίς να χτυπήσει πάρα πολλά οδοφράγματα. However, Τι είναι μια ιστορία χωρίς μερικά οδοφράγματα, και αποδείχθηκε ότι τα λεγόμενα «οδοφράγματα» ήταν ερωτήματα που βοήθησε στην μεταμόρφωση μου στο Akashdeep που είμαι σήμερα: someone who can stay committed to what their name means and truly be “the light in the sky”.

- Akashdeep σε Mississauga

Σημείωση συντάκτη: Οι πέντε αποδέκτες Seva φετινή Fellowship, ένα πρόγραμμα για νέους επίδοξους ηγέτες της περιοχής Peel του Οντάριο, κάθε έγραψε μια ιστορία, ως μέρος του προγράμματος υποτροφιών.  Their contributions are grouped together here. This submission, and the one immediately following, speak to a similar theme.

Ήταν μια ζεστή μέρα του καλοκαιριού, τον Ιούλιο του 2010. Ο πατέρας μου και εγώ ήμασταν στο δρόμο μας στο μανάβικο, ως συνήθως, μια Τετάρτη βράδυ. Είχαμε πάντα αυτές τις «συνομιλίες», κάθε φορά που ήταν στο αυτοκίνητο μαζί. Αυτές οι «συνομιλίες» ήταν για τις εμπειρίες του πατέρα μου και τα λόγια της σοφίας, αλλά πολλά από αυτά τα λόγια πέταξε πάνω από το κεφάλι μου, όπως και τα πολλά πουλιά στα ύψη μετά από την οροφή του αυτοκινήτου μου, looking for a place to rest.

Κατά τη διάρκεια της βόλτα με το αυτοκίνητο, Ο πατέρας μου αδιάφορα μου ανέφερε τη σημασία της τουρμπάνι ενός Σιχ και στη συνέχεια είπε, “Ξέρετε, ίσως θα πρέπει να αρχίσει να φοράει ένα έως στο σπίτι. Δοκιμάστε το και δείτε πόσο σας αρέσει”. Εκείνη τη νύχτα, η περιέργεια πήρε τον καλύτερο μου και εγώ αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε ένα μεγάλο κομμάτι του υφάσματος σαρίκι να προσπαθήσει να συνδέσει ένα τουρμπάνι. Τη στιγμή που τελείωσα δένοντας το τουρμπάνι, Είδα πολύ περισσότερο από ό, τι Jaspreet φοράει τουρμπάνι; Είδα έναν μαθητή του δασκάλου, ψάχνει για την αλήθεια και την ταυτότητά του. This practice continued for the rest of summer.

Σεπτέμβριο λίγο μαζί οπότε ήρθε η ώρα να πάει πίσω στο σχολείο. �"μάμαι εκείνη την ημέρα έντονα. Φορούσα ένα φωτεινό πορτοκαλί τουρμπάνι. Αποφάσισα να πάρω την είσοδο πλαϊνή πόρτα για να φτάσουμε στην τάξη μου. Εκείνοι 100 μέτρα για να φτάσουμε στην τάξη μου ήταν η μεγαλύτερη 100 μέτρα που είχα ποτέ να ταξιδέψει ο χρόνος φαίνεται να έχει επιβραδυνθεί. Από τη γωνία των ματιών μου, Θα μπορούσα να δω ότι οι φίλοι μου, οι οποίοι παρατάχθηκαν τις αίθουσες πήρε μια δεύτερη ματιά προς το μέρος μου όταν μπήκα απέναντί ​​τους. Όταν έφτασα στην τάξη και κάθισε δίπλα σε μερικές από τις παλιές καλές φίλοι μου, ένας από αυτούς γύρισε και μου είπε: «Τι γίνεται με το τουρμπάνι?”

Εκείνη τη στιγμή, Είχα μια επιλογή; Θα μπορούσα να αγνοηθεί το γεγονός ότι το σχόλιο ή θα μπορούσα να τον ενημερώσει για την επιλογή μου και τη σημασία της τουρμπάνι. Έκανα την τελευταία αυτή απόφαση. Απάντησα, «Το τουρμπάνι είναι βασικά ένα άρθρο της πίστης χρησιμοποιούνται για την προστασία μακριά μαλλιά μου και να καλύψει το κεφάλι μου ως ένδειξη σεβασμού προς τον γκουρού (πνευματικός ηγέτης), και αυτό είναι μέρος της ταυτότητάς μου περήφανη ως καναδική Σιχ ". Ο φίλος μου απάντησε, "Mad απόψεις, αυτό είναι cool ". Από εκείνο το σημείο, Εγώ δεν αισθάνομαι ντροπή για το ποιος ήμουν και που είμαι σήμερα. Σε εκείνο το σημείο, Κατάλαβα ότι τα λόγια της σοφίας που κάποτε πέταξε πάνω από το κεφάλι μου έχουν πλέον ξεκούραση και έχουν απορροφηθεί πλήρως από τη συνείδηση ​​και την καρδιά μου.I am a proud Canadian Sikh.

- Jaspreet σε Mississauga

Σημείωση συντάκτη: Οι πέντε αποδέκτες Seva φετινή Fellowship, ένα πρόγραμμα για νέους επίδοξους ηγέτες της περιοχής Peel του Οντάριο, κάθε έγραψε μια ιστορία ως μέρος του προγράμματος των υποτροφιών τους. Their contributions are grouped together here. This submission, and the one immediately preceding, speak to a similar theme.

Όπως καθόμουν στη σκηνή, Mohinder εξηγούσε ότι το ύφασμα για το τουρμπάνι υπερέβαινε 7 μέτρα. Ήμουν έκπληκτος από το πόσο καιρό το βαθύ κόκκινο ύφασμα ήταν! And it felt really good to have the crowd watch Mohinder wrap the turban on me.

Επτά μέτρα του υφάσματος είναι πολύ ζεστό και βαρύ — Δεν μπορώ να φανταστώ τι φοράει ένα, σε ένα πολύ ζεστό κλίμα θα ήταν σαν! It was also surprisingly tight.

Το κράτησα για μετά έφυγα από το στάδιο και περπάτησε γύρω από την κατάμεστη αίθουσα. Ήμουν ενθουσιασμένος για τη θετική προσοχή και τις αντιδράσεις που πήρα από τους συμμετέχοντες — ως επί το πλείστον οι συμμετέχοντες οι γυναίκες! Μου είπαν ότι ήταν αθλητικός, τολμηρός, όμορφος … και όλα αυτά επειδή φορούσε ένα κόκκινο τουρμπάνι. It was neat to walk in Mohinder’s shoes for a few minutes.

Αλλά υπήρχε ένα μικροσκοπικό, άτολμος σκέψη στο πίσω μέρος του εγκεφάλου μου ότι ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να αποδοκιμάζουν μου φοράει τουρμπάνι — επειδή ήμουν ένα λευκό άντρα να φοράει τουρμπάνι – και ότι “απλά δεν γίνεται”. Πιστεύω ότι ένιωσα μια ιδέα του τι σημαίνει διάκριση μπορεί να αισθάνονται σαν γιατί ένιωθα ότι “κάποιος” would disapprove.

Θα πρέπει να ξέρετε ότι είμαι μια ισχυρή, αυτοπεποίθηση ανδρών και ποτέ δεν έχω βιώσει αυτό το συναίσθημα πριν. It was a powerful part of the experience and actually made me feel closer to Mohinder.

 - Bob σε Πάουελ Ρίβερ

πίστωσης φωτογραφία: Alicia Baas Φωτογραφία