Γεννήθηκα στο Βανκούβερ το 1960. Μου προπάππους, ένας χριστιανός ιεραπόστολος, ήρθαν εδώ από την Κίνα στον υπουργό για την κινεζική που έχτιζαν το σιδηροδρομικό ΣΟ. Όταν ο πατέρας μου (Κινέζικα) ερωτεύτηκε με τη μητέρα μου (Ολλανδικά-ιρλανδικής) και ήθελε να παντρευτεί, την οικογένειά του αντιτάχθηκε. Οικογένεια της μητέρας μου δεν ήταν πρόθυμοι για την ιδέα είτε — διστακτικά έδωσαν την έγκρισή τους, αλλά αυτό ήταν μόνο και μόνο επειδή ήταν έγκυος. Ποτέ δεν είχε παντρευτεί, επειδή διαφυλετικός γάμους, σε εκείνες τις ημέρες, ήταν απλά δεν είναι αποδεκτό. Και οι δύο γονείς μου έχουν τρομερές αναμνήσεις από το πώς αντιμετωπίστηκαν σε εκείνες τις ημέρες.

Μεγαλώνοντας bi-φυλετική ήταν στο Βανκούβερ, επί το πλείστον, μια ευχάριστη εμπειρία για μένα. Ωστόσο, ως αποτέλεσμα μια χούφτα εξαιρετικά ρατσιστική εμπειριών μεταξύ τέταρτη και όγδοη τάξη, μια σκιά του σκότους που χρησιμοποιείται για να αργαλειό πάνω από ευχάριστες αναμνήσεις μου. Αντιστρόφως, bi-φυλετική αδελφός μου μισό και αδελφή που είναι 18 και 20 χρόνια νεότερος από ό, τι είμαι, δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ ρατσιστικές συμπεριφορές κατευθύνεται προς το μέρος τους.

Όταν συγκρίνουμε τις εμπειρίες μου με τη δική τους, Μπορώ πραγματικά να δείτε πόσο έχουν αλλάξει οι καιροί, κυρίως προς όφελος των κινεζικών. Η κοινωνία έχει καταλάβει ότι οι Κινέζοι είναι σε θέση περισσότερο από ακριβώς εργάζονται σε κινέζικα εστιατόρια και laundrymats.

Η πολυπολιτισμικότητα έχει έρθει ένας μακροχρόνιος τρόπος κατά την τελευταία 40 χρόνια; ωστόσο,αυτό δεν σημαίνει ότι ο ρατσισμός έχει εξαλειφθεί. Παρ 'όλα αυτά,δεδομένης της προόδου που έχουμε κάνει, Είμαι βέβαιος ότι μπορούμε και θα επιτύχουμε μια πραγματικά ανεκτική, την αποδοχή, πολυπολιτισμική κοινωνία.

- Lori-Ann π.Χ.