Είχαμε μια ομάδα της Δυτικής Αφρικής νοσοκόμες επίσκεψη, εργάζονται για μεταπτυχιακές σπουδές τους; και επειδή ήμασταν όλοι νοσηλευτές, φυσικά μιλήσαμε για νοσηλευτική. Μια αφρικανική νοσοκόμα κοίταξε και μου είπε, "Γιατί βάζετε τους ηλικιωμένους σας μακριά, κλειδωμένο στα κτίρια, και να τους φροντίσουν οι ίδιοι?"
Αισθάνθηκα ένοχος, ντροπή και αμηχανία από την παρούσα πρόκληση για τον πολιτισμό μου. Συνέχεια ανάγνωση
Μιλούσα με την τάξη μου κυρίως East Ινδούς φοιτητές, Νοσοκόμων στη χώρα τους, σπουδές στον Καναδά και την ελπίδα να γίνει νοσηλευτές εδώ. Μιλούσαμε για τις πολιτισμικές διαφορές μεταξύ των κοσμικές πραγματικότητες μας.
Ζήτησα από τους μαθητές μου πώς αισθάνθηκαν στο Βανκούβερ, είναι από άλλη χώρα και τον πολιτισμό, ποια ήταν η εμπειρία τους ήταν σαν. Ένας Έλληνας μαθητής απάντησε λέγοντας, «Περίμενα να δω όλα τα λευκά άτομα, όπως και εσείς, ότι θα ξεχωρίζουν, είναι αισθητά διαφορετική. Αλλά τις περισσότερες μέρες βλέπω λιγότερο λευκούς ανθρώπους και περισσότεροι άνθρωποι από οπουδήποτε αλλού. Έμεινα έκπληκτος, αλλά εγώ αισθάνομαι σαν να αναμειγνύονται στην αμέσως. Εγώ δεν αισθάνομαι τόσο διαφορετικές όσο περίμενα θα το έκανα. "
- Lou στο Βανκούβερ