Mo athair inis uair dom go bhfuil creideamh agus féiniúlacht an duine aonair foirm an bhunchloch muinín duine aonair agus rath don chuid eile de shaol na pearsan aonair sin. Tá na focail cling i mo smaointe ar fud mo naoi ghrád bliain ag Rick Hansen Meánscoil. Tá mé dreamed i gcónaí ar an lá go Ba mhaith liom dul isteach ar an hallaí na scoile ard mar mhac léinn scoile ard. Buille faoi thuairim mé theastaigh uaim a bheith d'fhéach sé ar mar níos sine, kid níos aibí. Ba é an rud a tháinig le bogadh ó scoil lár chun na scoile ard. Little raibh thuig mé ag an am, Bhí mé ag dul faoi i bhfad níos mó ná ag dul in aois agus ag aibiú. Bhí mé ag lorg unintentionally do mo aitheantais. An Jaspreet fíor.
Bhí sé ina lá te samhraidh i mí Iúil na 2010. Mo athair agus bhí mé ar ár mbealach go dtí an siopa grósaera mar is gnách ar tráthnóna Dé Céadaoin. Bhí muid i gcónaí ar na 'cainteanna' aon uair a bhí muid sa charr le chéile. Na 'cainteanna' a bhí faoi eispéiris agus focail ar eagna mo athair, ach tá a lán de na focail eitil thar mo cheann mar an leor éan ardú as cuimse atá caite an díon de mo charr, ag lorg áit chun sosa.
Le linn an turas cairr, mo athair atá luaite casually dom an tábhacht a bhaineann le turban a Sikh agus ansin dúirt sé, "Tá a fhios agat, b'fhéidir ba chóir duit tosú ag caitheamh amháin sa bhaile. Triail a bhaint amach agus a fheiceáil conas is mian leat é". An oíche sin, fiosracht fuair an chuid is fearr de dom agus chinn mé a úsáid píosa fada de fabraice turban chun iarracht a cheangal le turban. An nóiméad Chríochnaigh mé tying an turban, Chonaic mé i bhfad níos mó ná Jaspreet ag caitheamh turban; Chonaic mé ina deisceabal de na Gúrú, lorg fírinne agus a chéannacht. An cleachtas seo ar aghaidh ar feadh an chuid eile den samhradh.
Meán Fómhair tháinig in éineacht mar sin bhí sé in am dul ar ais ar scoil. Is cuimhin liom an lá sin vividly. Bhí mé ag caitheamh turban oráiste geal. Chinn mé a chur ar an mbealach isteach doras taobh a fháil ar mo rang. Glacfar 100 méadar a fháil ar mo rang a bhí an ceann is faide 100 méadar go bhfuil mé go raibh riamh chun taisteal mar am an chuma a mall síos. Ón an choirnéal mo shúile, Raibh mé in ann a fheiceáil gur ghlac mo chairde a lined na hallaí le breathnú dara i mo threo nuair a shiúil mé i dtreo leo. Nuair a tháinig mé go dtí rang agus shuigh in aice roinnt de mo chairde maith d'aois, ceann acu iompaigh chugam agus dúirt sé "Cad leis an turban?"
Ag an nóiméad, Bhí mé rogha; Raibh mé in ann a bheith neamhaird go nóta nó raibh mé in iúl dó faoi mo rogha agus an tábhacht a bhaineann leis an turban. Rinne mé an cinneadh deiridh. D'fhreagair mé, "Is é an turban bunúsach d'airteagal de chreideamh a úsáidtear a chosaint mo chuid gruaige fada agus a chlúdach mo cheann mar chomhartha leith leis an Gúrú (ceannaire spioradálta), agus tá sé mar chuid de mo aitheantais bródúil mar Sikh Cheanada ". Fhreagair mo chara, "Maidir Mad, go bhfuil cool ". Ón bpointe sin ar, Níor bhraith mé ashamed a bhí mé agus a bhfuil mé inniu. Ag an bpointe sin, Thuig mé go bhfuil na focail ar eagna gur eitil uair amháin os cionn mo cheann le fáil anois sosa agus a bheith absorbed go hiomlán ag mo Chonaic agus mo chroí.Tá mé bródúil as Sikhs Cheanada.
- Jaspreet i Mississauga
Nóta don Eagarthóir: Na cúig faighteoirí Comhaltacht Seva bliana seo, clár do cheannairí óga aspiring i Réigiún Peel Ontario, gach Scríobh scéal mar chuid dá gclár comhaltachta. Their contributions are grouped together here. This submission, and the one immediately preceding, speak to a similar theme.