My storie wentel om 'n familie-resep vir Antipasto. Eerste paar agtergrond. Ek wil 57 jaar oud, die middel van 5 kinders, en die produk van 'n "gemengde huwelik’ – my ma se ouers was uit Skotland, My pa se van Calabria, Italië. Dit kom as 'n skok vir beide families wanneer hierdie twee jong mense ontmoet by 'n kerk dans en getroud in 1950. Twee verskillende wêrelde – verskillende tradisies, verhoudings.. en voedsel!

So is dit ironies dat wanneer ek was 24 jaar oud en op soek na iets om dit te doen, was om my Skotse ma wat die resep vir Antipasto met my gedeel. Dit blyk dat sy geword het heeltemal deskundige op die maak van hierdie baie Italiaanse resep – in 'n poging om in te pas by my pa se familie.

Dit is ook ironies dat my partner-in-wording-antipasto is van Ierse afkoms. En so het die Celtic-Italiaanse Antipasto tradisie voortgesit. Elke jaar sedert 1979 ons het antipasto saam. Ons het gelag saam, skreeu saam en verbreek meer as ons deel van Mason pype saam. Meer as 'n stomende Canner ons gedeel het die vreugdes en heartbreaks van ons lewens as ons families gegroei. Antipasto Day het 'n tradisie wat ons koester.

Hierdie jaar is iets magies gebeur.

Sonder 'n baie van die organisering van ons kant af ons dogters (en een dogter se dogter) het opgedaag om te help met Antipasto. Daar het hulle kap, praat, senuagtig vul pype vir die eerste keer, en die deel van 'n leeftyd van herinneringe. As my "Antipasto vriend 'en ek kyk na mekaar in die kamer het ons albei het geweet dat ons hierdie tradisie is inbedding in die volgende generasie. Van die suide van Italië, aan my Skotse ma, aan ons hibriede Italiaanse-Ierse span.. op ons eie kinders, wat 'n wonderlike mengsel van Ierse, Skotse, Switserse, Franse Kanadese, Switserse ... Antipasto lewens op. En elke jar bevat ryk herinneringe en stories wat ons voed binne en buite.

-Maria in Vancouver