Ik ben opgegroeid in een klein stadje genaamd interieur Merritt. Het gebeurde op een van de kleine stadjes waar de Japanse gezinnen werden ondergebracht tijdens de tweede wereld oorlog. Natuurlijk, de 1950′s, toen ik nog op de lagere school, de Japanse kinderen maakten deel uit van onze klaslokalen.

De eerste herinner ik me begrijpen dat er een “verschil” tussen de Japanners en de “Engels” werd het debat woedt over de op handen zijnde huwelijk van een afluisteren “wit” jongen en een Japans meisje.

Hij was de zoon van de plaatselijke bakker en zij was de dochter van een naaister was. (mijn geheugen denkt – Ik was slechts ongeveer leerjaar 4) Ze leken erg blij om mij. Hij glimlachte naar haar veel en zijn ouders en haar ouders leek te zijn vrienden.

Ik herinner me dat mijn moeder verdedigt deze gelukkige koppels’ beslissing. Ze was verontwaardigd dat er een aantal mensen die zouden aanstaren het paar of afwenden als ze liepen door.

Ik weet dat ze trouwen en mijn wens is dat ze hadden een geweldige rijk en gelukkig leven samen.

Ik ben eeuwig dankbaar aan mijn moeder die, door actie en wijze woorden, gaf me een leven lang gave van de mogelijkheid om eer diversiteit.

- Marilyn in BC