I mo thuairimse, mo chéad “ilchultúrtha” taithí a bhí mar leanbh óg, blianta fada ó shin, marcaíocht ar an traein ó Vancouver go Winnipeg. Is cuimhin liom go raibh mé le páistí eile a roinnt — aon duine díobh labhair Béarla. Bhealach, d'éirigh linn a chur in iúl agus a bhí sé spraoi, eispéireas taitneamhach.

Ní raibh sé go dtí go raibh mé i bhfad níos sine a thosaigh mé go Wonder conas a d'fhéadfadh muid a bhainistiú, b'fhéidir, a chur in iúl gan teanga coitianta.

Ansin,, i 2008 Thaisteal mé go dtí an Rómáin le ceann de mo chol ceathracha. Theastaigh uainn a fheiceáil nuair a tháinig ár seantuismitheoirí agus sheantuismitheoirí mór ó. Ceachtar de dúinn labhair focal na Rómáine.

Ach, lá amháin nuair a bhí muid ar cuairt LASI i thoir thuaidh Rómáin, Chaith mé thart ar leath uair an chloig i “comhrá” le fear na Rómáine a labhair aon Béarla. Ar bhealach éirigh linn a chur in iúl agus d'fhoghlaim mé go raibh sé a bhean chéile agus beirt pháistí (thaispeáin sé dom a n-grianghraif) agus gur oibrigh sé anois mar gharda slándála.

Ar lá eile cé go raibh muid ag gailearaí ealaíne, Bhí mé comhrá a dhéanamh le fear nach raibh a labhairt Béarla, ach thuig sé go pointe áirithe. Labhair sé ní hamháin Rómáinis, Labhair sé freisin Giúdais — agus a tharlaíonn sé ach ionas go raibh Giúdais mo chéad theanga agus mé a thuiscint go fóill é má tá sé á labhairt go mall.

Mar sin, labhair sé i Giúdais agus labhair mé i mBéarla agus d'fhoghlaim muid go raibh a thagann lena theaghlach agus mo ó na shtetl céanna (baile beag) ó thuaidh de Iasi.

Taithí seo a mhúineadh dom go bhfuil cumarsáid i bhfad níos mó ná mar a bhfuil teanga coitianta. Trí bheith oscailte do baint úsáide as ár gcéadfaí go léir is féidir linn cumarsáid a dhéanamh thar teanga agus é sin á dhéanamh, Is féidir fiú bhíonn gairid a bheith ag bogadh go domhain.

- Sara i Powell Abhainn, BC