Yr wyf yn meddwl fy cyntaf “amlddiwylliannol” profiad oedd yn blentyn ifanc, flynyddoedd lawer yn ôl, teithio ar y trên o Vancouver i Winnipeg. Yr wyf yn cofio fy mod yn chwarae gyda nifer o blant eraill — nid oes yr un ohonynt yn siarad Saesneg. Rhywsut, rydym yn llwyddo i gyfathrebu ac roedd yn hwyl, profiad pleserus.

Nid oedd yn nes i mi yn llawer hŷn yr wyf i wedi dechrau meddwl tybed sut y gallem o bosibl wedi llwyddo i gyfathrebu heb iaith gyffredin.

Yna, yn 2008 Rwy'n teithio i Romania gydag un o fy cefndryd. Rydym yn awyddus i weld lle mae ein neiniau a theidiau a neiniau a theidiau mawr wedi dod o. Naill na'r llall ohonom yn siarad gair o Rwmania.

Eto i gyd, un diwrnod pan fyddwn yn ymweld Lasi yng ngogledd-ddwyrain Romania, Treuliais tua hanner awr yn “sgwrs” gyda dyn Rwmania oedd yn siarad Saesneg o gwbl. Rhywsut rydym yn llwyddo i gyfathrebu a dysgais fod ganddo wraig a dau o blant (fe ddangosodd i mi eu lluniau) a'i fod yn awr yn gweithio fel swyddog diogelwch.

Ar ddiwrnod arall tra roeddem mewn oriel gelf, Cefais sgwrs gyda dyn nad oedd yn siarad Saesneg ond ei ddeall i ryw raddau. Mae'n nid yn unig yn siarad Rwmaneg, roedd hefyd yn siarad Iddeweg — a dim ond fel y digwydd bod Iddeweg oedd fy iaith gyntaf ac yr wyf yn dal yn ei ddeall os yw'n cael ei siarad yn araf.

Felly, y siaradai yn Iddeweg ac yr wyf yn siarad yn Saesneg ac rydym yn dysgu bod ei deulu a minnau wedi dod o'r un shtetl (tref fach) i'r gogledd o Iasi.

Mae'r profiadau hyn wedi dysgu i mi bod cyfathrebu yn llawer mwy na chael iaith gyffredin. Trwy fod yn agored i ddefnyddio ein holl synhwyrau gallwn gyfathrebu y tu hwnt i iaith ac wrth wneud hynny, gall hyd yn oed gyfarfod byr yn symud yn ddwfn.

- Sara yn yr Afon Powell, BC