Eu tiña cinco anos cando meus pais viñeron de Canadá. Eran refuxiados de Paquistán. Un ano despois chegamos, meu irmán naceu. Outro ano pasou e miña irmá veu. Naqueles primeiros anos, Nunca souben o que a identidade era, pero eu sabía que eu era diferente.
Crecendo como un neno inmigrante era difícil. A primeira pregunta que me foi preguntado a miúdo era “de onde é?” A resposta foi fácil Paquistán. Era unha parte de min. Ademais de, Eu penso que viven en Canadá foi difícil. Eu estaba intimidado por ser un “Paki”, meus pais protectores non me permite ir a festas do pixama e películas e as miñas roupas cheiraban as especias paquistanís miña nai usan na nosa alimentación tradicional. Eu fun pego entre dous mundos e non sabía como concilia-las.
Eu non estou seguro cando isto aconteceu, pero nalgún momento durante os meus anos de educación primaria, dicindo que eu era de Paquistán xa non era a resposta fácil de dar. As miñas memorias e vida en Canadá tornouse máis familiarizado. Os meus pais me incentivaron a celebrar e contribuír á miña nova casa e lembra-se o que eu deixei. Lembro de ver a miña Cidadanía Cerimonia e Excite dicindo que o meu 5º Profesor Mrs. Burnett que agora era un canadense.
Ofrece-me na oficina dunha MPP e tiven a miña primeira viaxe a Ottawa onde chamei a miña nai desde a Torre da Paz, no Parlamento do Canadá no temor de onde eu estaba.
Durante os meus anos de graduación na Universidade de Toronto, Comecei a viaxar durante o verán. Traballar no estranxeiro en varias comunidades, I foi a mesma pregunta que eu fora convidado en Canadá “De onde é?"Eu respondín, "Do Canadá"
A seguinte pregunta foi “Onde está realmente de?"En frustración, ás veces desánimo, Eu respondería, “Nacín en Paquistán, pero eu medrei en Canadá”. Quedei moi orgulloso do meu nacemento paquistaní e primeiros anos, pero eu tamén estaba moi seguro de que a miña casa era agora Canadá.
En 2009, miña familia decidiu volver para o Paquistán. Eu estaba animado e nervioso. Antes de sairmos Canadá, Lembro de pensar que ninguén me vai preguntar de onde eu era – Falo fluentemente Urdú, usar a tradicional shalwar kameez e non vai destacar no medio da multitude.
Cando chegamos en Lahore, Eu saín coa miña familia e pedín un prato de Chana dun vendedor ambulante. Eu só comecei a comelo cando unha voz de muller detrás de min preguntou calma “App Kahan se Hain?” significado “De onde é?”
Eu non podía crer. Non aquí!
Eu nacín só unhas horas de coche a partir de Lahore nunha cidade chamada Sargodha. Eu lle dixen que era de Paquistán. Ela non se convenceu e pediu de novo.
Eu dixen, “Nacín en Paquistán, pero creceu en Canadá.” Comezamos a falar e falamos sobre as nosas vidas en distintas partes do mundo. Non puiden deixar de pensar na persoa que eu sería se a miña familia nunca deixara Paquistán. Cando cheguei de volta ao Canadá, Quedei impresionado por ese sentimento inexplicable de “casa” cando vin Toronto.
Hoxe, Eu aínda me pregunta de onde eu son. Dicir que eu son paquistaní-canadense é a resposta fácil e dereito a dar. Poida que eu nacese nunha parte do mundo e Deliciosos coas poucas lembranzas que teño, pero o Canadá é a miña casa. Xuntos, os dous lugares que me fixo ser quen son e por que, Son grata.
-Sadia en Mississauga