Dziś dodałem historię moje do tej strony, która była o niepewności – Niepewność międzykulturowe. Mógłbym napisać dowolną liczbę opowieści na ten temat, pisał jeden jest po prostu taka, która przychodzi na myśl jako niedawny przykład. Jestem pierwszym pokoleniem Canadian – moi rodzice i przodkowie są Brytyjczycy – tak myślisz chwile niepewności międzykulturowej nie zdarzają się do mnie w Kanadzie.

Źle – i zgaduję, że cięcia sentyment prawo we wszystkich wymiarach kultury można znaleźć w tym kraju. To nie ma znaczenia, czy w ostatnim czasie przybyli do Kanady, czy jesteś Aborygenów, języka francuskiego lub angielskiego jako pierwszego języka, mieszka tu pięć lat i całe życie, miałeś moment, kiedy już napotkał jakiś aspekt innej kultury – lub własne – i znalazłeś się zastanawiać, o tym. Być może, jak ja, znalazłeś się zastanawiać, co należy zrobić,.

Z małej próbki własnego doświadczenia przez całe życie, Wiem, że te chwile zamieniają się w historie, które mogą być pouczające, trudny, humourous, inspirujące. Mogą wydawać się mała w znaczeniu – lub bardzo duże. Nie mówię, że to doświadczenie jest tym samym dla nas wszystkich – Niepewność czuje inaczej, jest bardziej trudne, kiedy wszystko i wszyscy wokół ciebie czuje nieznane. Jeszcze, coś jest wspólne nie, coś wspólnego i myślę, że ważne jest, aby przekazać te historie, bo zrozumienie, że wszyscy mamy chwile, kiedy mamy do czynienia z niepewnością, niezależnie od kulturowego, jest wielkim equalizer. Sharing to, co wychodzi z tych chwil może być motywacją do kroku w tych kulturalnych skrzyżowaniach częściej i teraz będziemy wiedzieć, że szanse są – nie jesteśmy sami.

Mam nadzieję, że nie jestem sam w końcu, i masz historię w tym zakresie, który chcesz udostępnić – Chciałbym to usłyszeć i zgaduję wiele innych osób będzie zbyt. Kliknij tutaj czytać historię napisałem,

Przeszedłem przez zderzak naklejki w mojej dzielnicy na drugi dzień, że mi myśleć o tym projekcie – historie, które ja słyszałem w rozmowach, i historie, które przyjeżdżają do strony internetowej.

“Nie wierz we wszystko co myśleć.” Mądry. Dla mnie, że proste zdanie elegancko oddziela dwa procesy myślowe, które tak często biorą za jeden w tym samym. To wskazuje, że najmniejszy ułamek sekundy między kiedy widzimy lub odpowiedzieć na coś w szczególny sposób – i kiedy nasze normy kulturowe kopać w celu potwierdzenia przez nas, że jest to jedyny sposób, aby "zobaczyć’ lub odpowiedzieć na nią.

Kilka opowieści wokół wydarzeń w klasach szczególnie przychodzą do głowy. W jednym, Słuchałem grupy uczniów osiągających wysokie, dorastania, ponieważ są one w kulturze zorientowanej indywidualistyczny, odpowietrzanie ich frustracji z okazji nauczycieli z hodowli więcej kolektywizmu był pouczając ich. W ten sposób, że tylko nastolatki mogą, studenci opisywali zachowanie wydawało się, że całkowicie niewytłumaczalne do nich. Tak bardzo, że jak odbija się na rozmowy, Znalazłem się zastanawiać, czy przynajmniej część postrzeganej luki jakości powstał z dwóch różnych kierunków do nauki, ścierają się w jednej klasie. Wyzwaniem jest, że jeśli nauczyciel i uczniowie nie mają sposób widząc taką możliwość – scena jest za dużo wzajemnego niezrozumienia i frustracji.

Więc z powrotem na zderzak naklejki – co, jeśli istnieje sposób, aby zatrzymać ten moment w czasie – zanim nasze mózgi nam powiedzieć, że coś jest dobre lub złe, tak, że może po prostu zarejestrować “inny” lub “nieoczekiwany” i zbadać go razem? To jest także to, co słyszę w niektóre historie już udostępnionych – realizacja jest dokładnie w tym momencie, a zatrzymując się na tyle długo, aby zadać sobie pytanie, czy każdy inny – co o tym?

Jeśli ten post skłania opowieść dla Ciebie, Mam nadzieję, że będziesz dzielić!