Ben bana bu proje hakkında düşündürdü Geçen gün benim mahallede bir tampon etiket geçti – Ben konuşmaları işitme oldum hikayeleri, ve hikayeleri web sitesine gelen olduğunu.

“Sence her şeye inanmayın.” Zeki. Benim için, bu kadar basit cümle zarif biz sık sık aynı olarak almak iki düşünce süreçleri ayırır. Bu gördüğümüz ya da belirli bir şekilde bir şey cevap zaman arasında ikinci olduğu en küçük bölünmüş tanımlar – ve kültürel normlar o görmek için tek yolu bizim için onaylamak için tekme zaman’ ya da cevap.

Sınıflarda olaylar etrafında hikayeler Birkaç özellikle akla gelen. Birinde, Ben çok başarılı bir grup öğrenci dinliyordu, onlar bir bireyci-odaklı kültür gibi büyüyor, havalandırma daha kolektivist kültürden şekilde bir öğretmen ile hayal kırıklığı onlara talimat oldu. Şekilde sadece gençler yapabilirsiniz, öğrencilerin tamamen açıklanamaz görünen bu davranışı açıklayan edildi. Öyle ki ben konuşma yansıtılan, Ben algılanan kalite farkı en azından bir kısmını öğrenme için iki farklı yönelimleri ortaya çıktı eğer kendimi merak bulundu, Bir sınıfta çatışan. Sorun ise öğretmen ve öğrenciler bu olasılığı görme bir yol yok olmasıdır – sahne karşılıklı yanlış anlama ve hayal kırıklığı bir çok için ayarlanır.

Yani tampon etiket için geri – zaman içinde o anda dondurmak için bir yol vardı ne olur – beynimizin bize önce bir şey doğru ya da yanlış, bu yüzden sadece kayıt olabilir “farklı” veya “beklenmedik” ve birlikte keşfetmek? Size paylaştım hikayeler bazı duydum ne de bu – tam da bu anda olmak ve kendinize sorun yeterince uzun duraklatma gerçekleştirilmesi veya birbirine – bu konuda ne?

Bu yazı tam size göre bir hikaye isterse, Ben bunu paylaşmak umuyoruz!