Category Archives: Terkini Cerita

Perkara Keluarga

Ibu bapa saya berhijrah dari Sicily, Itali ke Kanada pada 1958 dengan bot dan mendarat di Bathurst, NB, di mana bapa saya di bawah arahan bapanya, memulakan perniagaan Barbering pertama. Pada masa itu, ibu mengandung dengan saya dan saya dilahirkan di Kanada.

Tiada bantuan Imigresen untuk ibu bapa saya pada masa-masa sukar.

Ayah saya mula bekerja ketika dia 17 tahun sebagai Tukang Gunting Rambut di Bathurst, NB. Kedua-dua ibu bapa saya tidak bertutur dalam Bahasa Inggeris. Ayah saya belajar untuk bertutur dalam Bahasa Inggeris dan Perancis semasa bekerja di Bathurst.NB.

Ibu bapa saya berpindah ke Saint John, NB dalam 1961 dan ibu bersekolah malam di Saint John Sekolah Vokasional belajar untuk bertutur dalam Bahasa Inggeris. Semasa saya belajar di sekolah menengah, Saya membantu ibu saya dengan tatabahasa beliau dan kerja rumah perbualan. Ayah saya, anak sulung daripada 4 saudara, adalah bertanggungjawab untuk membantu saudara-saudara yang lebih muda untuk mendapatkan ditubuhkan di Saint John, NB., yang merupakan sebahagian daripada budaya keluarga Itali. Sekarang salah satu daripada saudara-saudara ayah saya mempunyai perniagaan yang berjaya sebagai Tukang Gunting Rambut / Pendandan Rambut sebagai Allahyarham ayahanda saya telah apabila dia masih hidup.. Bekerja pada usia yang muda untuk menyara keluarga dan pada masa yang sama membantu ahli keluarga yang lain adalah sukar pada masa-masa.

Walau bagaimanapun, dengan penentuan, keberanian, iman dan kerja keras bapa saya makmur, bersama-sama dengan mana-mana ahli keluarga atau rakan yang memerlukan bantuan dalam apa-apa cara… Dalam Saint John, NB bapa saya mencapai Ijazah 4 beliau di Knights of Columbus dan Presiden Kelab Lions, West Saint John Bab. Semua kemahiran ini berharga bapa saya meninggal pada saya untuk membantu orang lain berkembang dalam kehidupan dan tidak mengambil apa-apa untuk diberikan dan untuk menjaga kuat dan positif.

- Rosalia di Saint John, N.B.

What Comes From a Jar

My story revolves around a family recipe for Antipasto. First some background. I am 57 tahun, the middle of 5 children, and the product of a ‘mixed marriage’ – my mother’s parents were from Scotland, my father’s from Calabria, Itali. It came as a shock to both families when these two young people met at a church dance and married in 1950. Two different worlds – different traditions, relationships.. and food!

So it’s ironic that when I was 24 years old and looking for something to do it was my Scottish mother who shared the recipe for Antipasto with me. It turns out that she had become quite expert at making this very Italian recipe – in an effort to fit in with my dad’s family.

It is also ironic that my partner-in-making-antipasto is of Irish descent. And so the Celtic-Italian Antipasto tradition continued. Every year since 1979 we have made antipasto together. We have laughed together, cried together and broken more than our share of mason jars together. Over a steaming canner we have shared the joys and heartbreaks of our lives as our families grew. Antipasto Day became a tradition we cherish.

This year something magical happened.

Without a lot of organizing on our part our daughters (and one daughter’s daughter) showed up to help with Antipasto. There they were chopping, talking, nervously filling jars for the first time, and sharing a lifetime of memories. As my “Antipasto Friend’ and I looked at each other across the room we both knew that we were embedding this tradition into the next generation. From southern Italy, to my Scottish mother, to our hybrid Italian-Irish team.. onto our own children who are a wonderful mix of Irish, Scotland, Swiss, French Canadian, Swiss… Antipasto lives on. And each jar contains rich memories and stories that nourish us inside and out.

-Maria in Vancouver

Warisan Memori Kanak-kanak

Saya membesar di sebuah bandar kecil yang dikenali sebagai dalaman Merritt. Ia berlaku kepada menjadi salah satu bandar-bandar kecil di mana keluarga Jepun ditempatkan semasa perang dunia kedua. Sudah tentu, dengan tahun 1950′s, apabila saya berada di sekolah rendah, anak-anak Jepun yang merupakan sebahagian daripada kelas kami.

Pertama yang saya ingat memahami bahawa terdapat “perbezaan” antara orang-orang Jepun dan “Bahasa Inggeris” telah terdengar perbahasan mengamuk tentang perkahwinan yang belum selesai daripada “putih” budak dan gadis Jepun.

Beliau merupakan anak kepada pembuat roti tempatan dan dia adalah anak tukang jahit. (ingatan saya berpendapat – Saya hanya kira-kira gred 4) Mereka seolah-olah amat gembira kepada saya. Dia tersenyum banyak dia dan ibu bapanya dan ibu bapa beliau seolah-olah menjadi kawan.

Saya masih ingat ibu saya mempertahankan ini pasangan bahagia’ keputusan. Dia marah bahawa terdapat beberapa orang yang akan silau pada pasangan atau berpaling apabila mereka berjalan dengan.

Saya tahu bahawa mereka berkahwin dan hasrat saya adalah bahawa mereka mempunyai kehidupan yang indah kaya dan bahagia bersama-sama.

Saya berterima kasih kepada ibu saya yang, melalui tindakan dan kata-kata bijak, memberikan saya hadiah sepanjang hayat keupayaan untuk kepelbagaian penghormatan.

- Marilyn di SM

Beyond Words

Saya rasa pertama saya “budaya” pengalaman adalah seperti kanak-kanak kecil, bertahun-tahun lalu, menunggang kereta api dari Vancouver ke Winnipeg. Saya masih ingat bahawa saya bermain dengan beberapa kanak-kanak lain — tiada yang bercakap Bahasa Inggeris. Entah bagaimana, kami berjaya berkomunikasi dan ia menyeronokkan, pengalaman yang menyeronokkan.

Ia bukan sehingga saya lebih tua bahawa saya mula tertanya-tanya bagaimana kita mungkin boleh berjaya untuk berkomunikasi tanpa satu bahasa yang sama.

Kemudian, dalam 2008 Saya pergi ke Romania dengan salah seorang sepupu saya. Kami mahu melihat di mana datuk nenek kami dan datuk nenek yang besar datang dari. Sama ada kita bercakap satu perkataan Romanian.

Namun, satu hari apabila kita melawat LASI di utara-timur Romania, Saya membelanjakan kira-kira setengah jam di “perbualan” dengan seorang lelaki Romania yang tidak boleh berbahasa Inggeris. Entah bagaimana kami berjaya berkomunikasi dan saya dapat tahu dia mempunyai seorang isteri dan dua orang anak (beliau menunjukkan kepada saya gambar mereka) dan bahawa dia kini bekerja sebagai pengawal keselamatan.

Pada hari yang lain ketika di sebuah galeri seni, Saya berbual dengan seorang lelaki yang tidak bertutur dalam Bahasa Inggeris tetapi difahamkan ia ke tahap yang tertentu. Beliau bukan sahaja bercakap Romanian, dia juga bercakap Yiddish — dan ia hanya kebetulan bahawa Yiddish adalah bahasa pertama saya dan saya masih memahami jika ia dituturkan secara perlahan-lahan.

Jadi dia bercakap dalam Bahasa Yiddish dan saya bercakap dalam bahasa Inggeris dan kita mengetahui bahawa keluarga dan saya beliau telah datang dari shtetl yang sama (pekan kecil) utara Iasi.

Pengalaman ini telah mengajar saya bahawa komunikasi adalah lebih daripada mempunyai satu bahasa yang sama. Dengan bersikap terbuka untuk menggunakan semua deria kita, kita boleh berkomunikasi di luar bahasa dan dalam berbuat demikian, walaupun pertemuan ringkas boleh bergerak secara mendalam.

- Sara di Powell River, SM

Harvey pada Sengkang a

Terdapat banyak sebab-sebab saya bangga menjadi Kanada. Bukan kerana sebab-sebab yang jelas, ia adalah selamat, membersihkan, negara cantik yang membenarkan perkahwinan gay; tetapi kerana sikap sebenar terhadap kepelbagaian budaya. Pasti, Saya telah diajar takrif apa yang dimaksudkan di sekolah, apabila mereka menjelaskan perbezaan antara mozek dan wadah tumpuan, tetapi ia adalah apabila saya benar-benar tinggal di luar negara – di Amerika, China dan saya terpaksa menjelaskan siapa saya, di mana saya dilahirkan, dan di mana keluarga saya datang dari, bahawa ia adalah jelas kepada saya – Saya adalah hasil daripada sesuatu yang menakjubkan, sebenar dan saya adalah salah seorang yang bertuah.

Saya mahu Kanada – bukan kerana saya memakai bendera di beg saya, tetapi kerana di mana pun saya pergi, dan sesiapa yang saya bertemu, Teruskan membaca →

Tebu di Dingin

Ia adalah pada malam musim sejuk terutamanya sejuk Kanada yang tergelincir yang tidak dijangka daripada tebu membawa bank makanan untuk hidup.

The Seva Makanan Bank di Mississauga baru sahaja menerima penghantaran mingguan kami makanan dari pusat pengedaran pusat kami. Antara tempat dijangka sup, bijirin, pasta dan hasil adalah tergelincir penuh lama kekuningan buluh seperti. Kebanyakan sukarelawan muda kita tidak tahu apa yang batang kayu itu dan mengapa kita akan menerima mereka. Antara kekeliruan, salah satu sukarelawan yang mengembara kita mengambil satu pandangan di tergelincir dan mencadangkan bahawa ia mungkin tebu.

Mengetahui apa yang ia masih tidak menjawab persoalan "bagaimana anda makan?"Running pendek pada masa sebelum perubahan bermula, sukarelawan kita meninggalkan beberapa batang tebu di kawasan sorting kami di mana pelanggan kami boleh membantu diri mereka untuk apa sahaja yang mereka mahu. Teruskan membaca →

Window on Citizenship

Saya bekerja dengan Institut Kewarganegaraan Kanada - sebuah badan amal bukan keuntungan yang menggalakkan kewarganegaraan aktif dan kerja-kerja untuk memastikan rakyat Kanada terbaru berasa dialu-alukan dan dimasukkan. Bekerja dengan rangkaian nasional sukarelawan dan Kewarganegaraan dan Imigresen Kanada, kita menjadi tuan rumah khas upacara kerakyatan masyarakat. Sebagai sebahagian daripada tugas saya, saya menghadiri majlis ini, tetapi saya jujur boleh mengatakan setiap satu begitu indah, dan saya tidak pernah tayar meraikan apa yang ia bermaksud untuk menjadi warganegara Kanada di samping terbaru negara kita. Upacara-upacara ini satu peringatan welcome bagaimana pelbagai dan budaya negara kita benar-benar adalah.

- Jess di Toronto, gambar dari majlis masyarakat Halifax

Pembelajaran Life

Saya telah bernasib baik dalam hidup saya untuk mempunyai pengalaman yang berbeza-beza banyak budaya. Sebagai seorang gadis kecil, Bapa saya akan memberitahu kita cerita berada di India / Burma semasa Perang Dunia 2 – cerita-cerita hebat yang berwarna-warni interaksi dengan penduduk tempatan.

Kumpulan Pandu Puteri kami termasuk banyak gadis-gadis dari tempatan Bangsa Reserve Pertama. Suami saya dan saya tinggal di Eropah sebelum orang bercakap Bahasa Inggeris – apa yang membuka mata yang! Kami mengajar anak-anak kita tentang budaya lain melalui makanan – memasak eksotik (kepada kami) pesta untuk banyak cuti kebangsaan yang kita dapat mencari buku-buku untuk di perpustakaan. Saya berasa amat bertuah kerana dapat melakukan perjalanan dan terus memperkayakan kehidupan saya dengan belajar tentang budaya lain.

- Dorothy di Abbotsford, SM

Pengenalan: A Tale of Two Daughters

Saya seorang Yahudi dan Kanada generasi pertama. Ibu bapa saya adalah mangsa kemusnahan yang ditinggalkan tuhan apabila keluarga mereka dibunuh oleh Nazi. Kedua-dua ibu bapa saya bercakap beberapa bahasa tetapi bahasa isi rumah mempunyai pilihan Yiddish. Mereka akan bercakap dengan saya dalam Bahasa Yiddish dan saya akan menjawab mereka dalam bahasa Inggeris.

Saya berkahwin dengan seorang wanita yang merupakan generasi keempat Kanada berketurunan Ireland-Katolik. Sebagai seorang anak, bapanya akan mengheret keluarga ke gereja setiap hari Ahad. Tetapi dia mempunyai Epiphany sekular – golf – dan meletakkan solat diganti. Hari ini, jumlah keseluruhan agama dalam keluarga isteri saya terdiri daripada yang pesat, kebanyakannya tidak difahami, rahmat sebelum makan.

Saya dan isteri saya adalah ateis. Tidak ada tanda-tanda agama di rumah kami. . Kami melihat ini sebagai budaya, bukan agama, ikon.

Tidak pernah ada apa-apa percanggahan agama atau budaya di rumah kami sebelum kanak-kanak dilahirkan atau selepas itu. . Mereka tidak boleh lebih berbeza daripada satu sama lain. Teruskan membaca →

Harian Khas: Global Buffet

Membesar, kawan-kawan saya datang dari latar belakang yang berbeza, dan saya bersekolah di mana terdapat banyak pengiktirafan budaya yang berbeza. Selepas saya tamat pengajian, syarikat Vancouver berasaskan saya bekerja untuk sasaran AS. syarikat-syarikat multinasional. Dalam banyak keadaan kita bekerja dengan bahagian-bahagian pelanggan di luar Amerika Utara di lokasi-lokasi seperti Jepun, U.K. atau Jerman. Kumpulan dalaman kami terdiri daripada Pengurus Projek Australia, Afrika Selatan Designer, New Zealand Programmer, U.S. Pengarah Seni, Pengeluar Cina, Dutch UI Designer dan Pakar QA Russian, antara pasukan Kanada dengan keturunan yang berbeza. Panggilan persidangan menyediakan peluang yang unik untuk mendengar aksen yang berbeza (dan slanga) sekaligus dan potlucks pejabat adalah merawat yang memaparkan bufet global.

Pelarasan bagi perbezaan adalah sebahagian tetap persekitaran kerja kita. . Pada kad perniagaan, satu “Pengarah Jualan” di Amerika Utara mungkin menjadi “VP Operasi” di China, mana status hak milik adalah lebih penting. Ini adalah kehidupan seperti biasa, sehingga saya berpindah ke pekerjaan yang berbeza di wilayah lain. Satu hari, saya melihat sekeliling dan ia melanda saya bagaimana kita semua seolah-olah lebih serupa dalam latar belakang kita. Itulah masa yang saya sedar yang saya mungkin telah mengambil kepelbagaian budaya untuk diberikan.

- Michael di Alberta